İmam-ı Fahr-i sânî Şeyh Fahreddin efendi kim

Tarih manzumesi, Şeyh Fahreddin’i ikinci Fahreddin Râzî, çağının âlimi ve melek huylu bir kişi olarak anar. Fani dünyadan bekaya geçişi, Mevlâ’ya komşuluk ve rahmet denizine dalış imgeleriyle teselliye dönüşür.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   İmam-ı Fahr-i sânî Şeyh Fahreddin efendi kim

   Bu fâni hânümanı terk edib tuttu bakaya râh

   O kerrûbî şiyem allâme-i vakt u melek haslet

   Ki esnâf-ı ulûma tab-ı derrâki kamu âgâh

   Bu mihnethâne-i dünyâ-yı dûna etmeyib rağbet

   Civâr-ı Hazret-i Mevlâ’yı âhir kıldı menzilgâh

   Vücûdiyle ederdi Âl-i Eşref iftihar anın

   İde garkâb-ı bahr-i rahmet anı hazret-i Allah

   O mefdâl-i cihânın rihletin gûş ettiğim birle

   Dedim târîh-i fevtin göçtü Fahreddin efendi vah

   1İkinci Fahreddin Râzî sayılan Şeyh Fahreddin Efendi,

   2bu geçici dünya evini bırakıp kalıcılık yoluna girdi.

   3O melek huylu kişi, çağının büyük âlimiydi.

   4Kavrayışlı yaradılışı bütün ilim dallarından haberdardı.

   5Bu aşağı ve sıkıntılı dünyaya gönül vermedi.

   6Sonunda Mevlâ’nın huzuruna komşuluğu menzil edindi.

   7Eşrefoğulları onun varlığıyla övünürdü.

   8Yüce Allah onu rahmet denizine daldırsın.

   9Dünyanın o üstün kişisinin göçüşünü duyar duymaz,

   10ölüm tarihini söyledim: “Fahreddin Efendi göçtü, vah!”

   İlk yarı merhumun ilim ve ahlak portresini çizer; ikinci yarı onun Eşrefoğulları içindeki saygınlığını ve ilahî rahmete varışını anlatır. Son dizedeki “vah” hem gerçek yas ünlemi hem de ebced tarih formülünün duygusal parçasıdır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle