Mani Benim Ezberim
Maniyi belleğinin parçası sayan anlatıcı, kanlı gözyaşı ve ömür boyu yol gözleme imgeleriyle sevgiliye bağlılığını bildirir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
benim ezberim
Kan ağlıyor gözlerim
1Mani benim ezberimdedir;
2Gözlerim kan ağlıyor.
- 2
Ben o yârın yolunu
gözlerim
1Ben o sevgilinin yolunu
2Ölünceye kadar gözlerim.
Yol gözlemek gündelik bir bekleyişten ömürlük sadakat yeminine yükselir; son sınır kavuşma değil ölümdür. Ölüme uzanan süre, bekleyişi geçici bir özlem olmaktan çıkarır.
Metnin kaynağı
Metin “Maniler” bölümünde adsız geleneksel ürün olarak aktarılmıştır; bireysel şair atfı yapılmadı.
Atıf kanıtını aç ↗Halk Edebiyatı Antolojisi, 1938; Maniler bölümü, basılı No. 17; PDF 323; 2 birim/4 dize. Sabit sürüm Ergun-1938-ANONIM-MANI-17. Adsız geleneksel atıf, tam sayfa görsel kanıt ve SHA-256 zinciri korunmuştur; tarama yeniden dağıtılmaz.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Duydunuz mu ?Anonim Halk Şiiri · Ağıt→
Ezberdeki mani sözün sürekliliğini, kan ağlayan göz ise acının bedensel aşırılığını göstererek hafıza ile kederi birleştirir. Ezber, acının yalnız hissedilmediğini, tekrar tekrar dile getirildiğini gösterir.