Ağ Elime Mor Kınalar Yaktılar

Beyaz ele yakılan mor kına düğün işareti taşısa da anlatıcı on iki yaşında evlendirilip gurbete satıldığını söyler. Kına ile gözyaşı arasındaki karşıtlık, törenin dışarıdan kutlanan, çocuk gelin içinse zorlayıcı olan yüzünü gösterir. Merdivenden düşmek ve Tanrı’nın izniyle yeniden doğrulmak, anlatıcının kırılma ile direnme arasındaki hareketini somutlaştırır. Her çiçekten takınmasına rağmen kırmızı gülde kalan arzu, toparlanmanın eksik bir istekle sürdüğünü belirtir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ağ elime mor kınalar yakdılar

   Gaderim yok gurbetele saddılar

   On iki yaşındı gelin etdiler

   Ağlar ağlar göz yaşımı silerim of of

   1Beyaz elime mor kınalar yaktılar

   2Kaderim yok, beni gurbete sattılar

   3On iki yaşımda gelin ettiler

   4Ağlar, gözyaşımı silerim

   Beyaz ele yakılan mor kına düğün işareti taşısa da anlatıcı on iki yaşında evlendirilip gurbete satıldığını söyler. Kına ile gözyaşı arasındaki karşıtlık, törenin dışarıdan kutlanan, çocuk gelin içinse zorlayıcı olan yüzünü gösterir.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Merdimenden endim endim yıkıldım

   Mevlam izin verdi gine dikildim

   Her çiçekten aldım aldım takındım

   Gırmızı gül sende galdı tamahdım

   1Merdivenden indim, düştüm

   2Mevlam izin verdi, yine doğruldum

   3Her çiçekten alıp takındım

   4Kırmızı gül sende kaldı; arzum da sende kaldı

   Merdivenden düşüp Tanrı’nın izniyle yeniden doğrulmak, kırılma ile direnme arasındaki hareketi somutlaştırır. Her çiçekten takınsa da kırmızı gülün ve arzusunun hitap edilen “sende” kalması, toparlanmanın kişiye bağlı eksikliğini sürdürür.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Yüce dağ başındı n'asmalı pınar

   Asması yıkılmış suları harlar

   Galındı gal gal süpürgü çaldığım evler

   Başım alıp gurbet ele giderim

   1Yüce dağ başında asmalı pınar

   2Asması yıkılmış, suları çağlar

   3Hoşça kalın, süpürge çaldığım evler

   4Başımı alıp gurbet ele giderim

   Dağ başındaki asmalı pınarın yıkılması, geride bırakılan düzenin bozulmuş görüntüsüdür. Süpürge çalınan evlere “kalın” diye seslenip gurbet ele gitmek, gündelik emeğin mekânına doğrudan veda ederek ayrılığı kesinleştirir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle