Ben Ol Mey-hâreyem Rindâne-meşreb
Fehîm-i Kadîm’in kısa gazeli, meşrep kavramını rindlik, hayret, delilik ve ateş imgeleri çevresinde işler. Gönül hem alev denizinin balığı hem semender hem pervanedir. Şair son beyitte kendine seslenir ve aşk şarabını kabul etmeye hazır bir kadeh gibi yaşama tavrını savunur.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ben ol mey-hâreyem
Ki itdüm meşrebi mestâne-meşreb
1Ben rind yaradılışlı o şarap içen kişiyim.
2Yaradılışımı sarhoşça bir mizaca dönüştürdüm.
- 2
-ı hayretümdür
Garîb âlüfteyem dîvâne-meşreb
1Delilik, hayretimin perişan olmuş zihnidir.
2Ben garip, düşkün ve divane yaradılışlıyım.
Şair hayreti aklı dağıtan bir güç olarak gösterir; delilik bile bu şaşkın zihnin sonucu hâline gelir. İkinci dize kendini yadırganmış ve düşkün biri diye tanıtırken divaneliği kusur değil, şiirsel kişiliğinin temel meşrebi olarak sahiplenir.
- 3
‘Aceb mâhî-i bahr-ı şu‘ledür dil
u pervâne-meşreb
1Gönül, alev denizinin ne tuhaf bir balığıdır.
2Semender yaratılışlı, pervane meşreplidir.
Su canlısı balık ile ateşte yaşadığı düşünülen semender ve ateşe atılan pervane aynı gönülde birleşir. Bu imkânsız bileşim, âşığın normal tabiat kurallarına sığmadığını; yanmayı ölüm değil, varlık ortamı olarak benimsediğini anlatır.
- 4
Degülseñ âşinâ çeşmine olma
-mezheb ü
1Eğer onun gözüyle aşinalığın yoksa, sakın,
2Görmezden gelme yolunu tutup yabancı yaradılışlı olma.
Beyit sevgilinin gözü karşısında kayıtsız davranmayı bir tavır ve mezhep meselesi sayar. Âşinalık yoksa bile bilinçli ilgisizlik göstermemek gerekir; çünkü “tegafül” sevgilinin nazına ait olabilir, âşığın benimseyeceği bir meşrep değildir.
- 5
Gözüñden gitmesün bir dem mey-i nâb
Fehîm ol dâ’imâ -meşreb
1Saf şarap bir an bile gözünün önünden gitmesin.
2Ey Fehîm, daima kadeh yaradılışlı ol.
Makta, şarabı gözden ayırmama öğüdüyle şiirin rindâne çizgisini tamamlar. Kadeh meşrepli olmak, aşk şarabını almaya her an hazır ve içi açık bir kap gibi yaşamaktır; şair mahlasıyla kendine seslenerek bu tavrı kalıcılaştırır.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Fehîm-i Kadîm adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, DergiPark makale kaydındaki sabit PDF'ye bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Fehîm kendini daha ilk beyitte rindlik ve sarhoşluk üzerinden tanımlar. Şarap burada yalnız içecek değil, dünyaya kayıtsız ve coşkulu bakışın simgesidir; “meşreb” sözü hem mizaç hem içme tarzı anlamıyla redifi besler.