Ben seni yâr-ı gâr zannettim
Gazel, âşığın peş peşe yanılan bakışını anlatır: gözyaşı ırmak, ayva tüyü bahar, terli yüz çiyli gül, karanlık gece gündüz sanılır. Sonunda ayrılık yaraları göğsü bir lale bahçesine çevirir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ben seni zannettim
Kendime zannettim
Hasretinle iki gözümden akan
Eşgimi zannettim
Hat-ı sebzin görünce rûyinde
Mevsim-i zannettim
Nûş-i meyden arak döken yüzünü
Bir gül-i zannettim
Gelecek bezme bağteten ol mâh
Şeb-i târı nehâr zannettim
Şi'r ü inşâyı eylemek tahsîl
Bâis-i i'tibâr zannettim
Enverî dâğ-ı hecr-i yâr ile
Sînemi lâlezâr zannettim
1Ben seni mağara arkadaşı gibi sadık bir dost sandım.
2Kendime dert ortağı sandım.
3İki gözümden senin hasretinle akan
4Gözyaşımı bir akarsu sandım.
5Yüzündeki yeni yeşil ayva tüylerini görünce
6İlkbahar mevsimi geldi sandım.
7Şarap içmekten terleyen yüzünü
8Çiylerle bezenmiş bir gül sandım.
9O ay yüzlü ansızın meclise gelecek diye
10Karanlık geceyi gündüz sandım.
11Şiir ve nesir öğrenmeyi
12İtibar sebebi sandım.
13Ey Enverî, sevgiliden ayrılık yarasıyla
14Göğsümü lale bahçesi sandım.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Enverî Sadullah adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Her beyitte 'zannettim' dönüşü, algının aşk tarafından nasıl yeniden boyandığını gösterir. Şiir ve nesir tahsilinin bile itibar getireceği sanısı boşa çıkar; kalıcı hakikat, bedende açılan ayrılık yaraları ve dağlama izleridir.