Bir Yiğit de Bir Güzeli Severse
Sevginin peşine düşmekten ibaret olmadığını, sözünde durma ve sevgilinin derdine ortak olma gerektirdiğini söyleyen öğüt koşmasıdır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Bir de bir güzeli severse
Emrettiği yere hemen gitmeli
Ardına düşmeyle güzel sevilmez
Güzelleri koşup koşup bulmalı
1Bir yiğit bir güzeli severse
2sevgilinin emrettiği yere hemen gitmeli.
3Yalnız peşine düşmekle güzel sevilmez;
4güzelleri koşup arayarak bulmalı.
- 2
Zehirdir kötünün ekmeği yenmez
olan erkeğin ışığı sönmez
Bir güzel seversen sözünden dönmez
Sevdiğinin da bilmeli
1Kötü kişinin ekmeği zehirdir, yenmez;
2mert olan kişinin ışığı sönmez.
3Bir güzeli seven sözünden dönmemeli,
4sevdiğinin hâlini de anlamalı.
Kötünün ekmeğini yememek, onun sofrasına ve yakınlığına katılmayı reddetmektir. Buna karşı mert kişinin ışığı ahlaki güvenilirliğini kalıcı kılar. Sevginin şartları sözünde durmak ve sevgilinin hâlini anlamaktır; yiğitlik kaba güçten duygudaşlığa doğru genişler.
- 3
Dolandım dağları düştüm
Kız senin derdinden düştüm
Çaresi bulunmaz dertlere düştüm
Dostunun derdine ortak olmalı
1Dağları dolaştım, sert boralara düştüm;
2ey kız, senin derdin yüzünden ateşlere düştüm.
3Çaresi bulunmayan dertlere düştüm;
4insan sevdiğinin derdine ortak olmalı.
Dağ yolundaki bora ile aşkın ateşi iki karşıt doğal güç olarak âşığı kuşatır. Üç kez ‘düştüm’ denmesi iradeli koşunun yerini çaresiz sürüklenmeye bıraktığını gösterir. Son dize kişisel yakınmayı genel ilkeye çevirir: sevgi, yalnız sevinci değil çözümü olmayan derdi de paylaşmaktır.
- 4
Karac'oğlan der ki n'olup n'olmadan
Dost ağlayıp düşman bize gülmeden
Biri ölüp biri ile kalmadan
Ölecekse ikisi de ölmeli
1Karacaoğlan der ki: Daha kötü bir şey olmadan,
2sevgili ağlayıp düşman bize gülmeden,
3biri ölüp öteki yalnız kalmadan,
4ölüm olacaksa ikisi de birlikte ölmeli.
Mahlas dörtlüğü ayrılık korkusunu ortak ölüm dileğine kadar götürür. Dostun ağlaması ve düşmanın gülmesi, kaybı hem kişisel hem toplumsal utanca çevirir. Birinin geride kalmasını reddeden son dize, halk şiirindeki aşırı sadakat söyleyişidir; bugünkü okuma bunu gerçek yaşam için bir öneri değil yoğun bağlılık mübalağası olarak görmelidir.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'ın 168903 numaralı sabit revizyonundaki şiir gövdesi esas alındı. Eser şablonu ve kategoriler çıkarıldı; ağız, mahlas ve noktalama biçimleri sessizce düzeltilmedi.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Altın kafes idi benim durağımKaracaoğlan · Dört dörtlük→
Sevgi ilk dörtlükte edilgin hayranlık değil hareket ve emre uyma olarak tanımlanır. Ardına düşmek tek başına yeterli sayılmaz; koşup aramak, sevgiliye ulaşmak için çaba gerektirir. ‘Hemen’ ve iki kez yinelenen ‘koşup’ sözleri aşkın hız ve kararlılık beklentisini duyurur.