Bu Ne Gavgadur 'Aceb Devr-i Kamerde Görürem
Lâmekânî çağın düzenini tersine dönmüş bir değerler tablosu olarak gösterir: çocuk ebeveyne karşıdır, bilge acı çeker, soylu at yaralanırken altın eşeğin boynundadır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Bu ne gavgadur 'aceb devr-i kamerde görürem
Cümle tolu fitne vü şerde görürem
Kızlarun ceng ü eylemedür ile
Hem zamân ogulların kuşd-ı pederde görürem
Rahmı yokdur n'aceb kardaşınun kurdaşına
Oglına şefkat-i tâmı ne pederde görürem
Eblehânun şerbeti müşg ü gül-âb ü sükker
Cümle dânâ azugın cigerde görürem
'Arab atlar semer altında za'if ü mecrûh
Tavk-ı zerrîni kamu harda görürem
Rişte-i peşşe-i gerdûn-ı kazâ ile kader
cümle-i erbâb-ı hünerde görürem
Lâmekân'un dinle ahî bil özüni
Bu pendün kıymetin dürr ü güherde görürem
1Ayın hüküm sürdüğü bu çağda gördüğüm ne tuhaf bir kavgadır!
2Bütün ufukları fitne ve kötülükle dolu görüyorum.
3Kızların anneleriyle savaşıp çekiştiğini,
4Bu çağın oğullarını da babalarını öldürmeye kalkarken görüyorum.
5Kardeşin kardeşine hiç acımaması ne şaşırtıcı;
6Babada da oğluna karşı tam bir şefkat göremiyorum.
7Aptalların şerbeti misk, gül suyu ve şekerdir;
8Bilgelerin bütün azığını ise kanlı gözyaşında görüyorum.
9Arap atlarını eyer altında zayıf ve yaralı,
10Altın gerdanlığı ise hep eşeklerin boynunda görüyorum.
11Kaza ve kader göğünün sivrisinek ipliğini,
12Bütün hüner sahiplerinin boynunda görüyorum.
13Ey kardeş, Lâmekânî’nin öğüdünü dinle ve kendini bil;
14Bu öğüdün değerini inci ve mücevherde görüyorum.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Lâmekânî adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 143388 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Aç gözüñ cânuñ uyar istedügüñ sendedirMehmed Fahrî-i Sünbülî · Gazel→
Lâmekânî çağın düzenini tersine dönmüş bir değerler tablosu olarak gösterir: çocuk ebeveyne karşıdır, bilge acı çeker, soylu at yaralanırken altın eşeğin boynundadır. Bu toplumsal hiciv, son beyitte kendini bilme öğüdüne bağlanır; gerçek değer dış görünüşte değil, hikmetli sözün içindedir.