Canıma kâr eyledi tîğ-i keder

Müsemmen, ayrılığın bedeni yaralayıp konuşma gücünü tüketmesini tekrar eden Farsça iki dizeyle anlatır. Nakarat, bu ayrılığın ve ciğer kanının anlatımını şimdilik bırakıp başka bir vakte erteleme isteğini yineler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Canıma kâr eyledi tîğ-i keder

   Zahmdâr oldu vücûdum serteser

   Hodbe-hod âh eylerim şâm ü seher

   Dûd-i âhım arşı dek saçtı şerer

   Hasbihâlim kaldı gitti beste ser

   Almadı hiç kimse derdimden haber

   Şerh-i în hicrân ü în hûn-i ciğer

   În zamân bigzer tu vakt-i dîger

   Ahd-i hicrân irdi vuslat kalmadı

   Dilde gam kaldı meserret kalmadı

   Sînede evvelki hâlet kalmadı

   Güftügûya kâbiliyyet kalmadı

   Arz-ı dâğ-ı derde tâkat kalmadı

   Ya’ni bir güftâra kudret kalmadı

   Şerh-i în hicrân ü în hûn-i ciğer

   În zamân bigzer tu vakt-i dîger

   Hasretin şûrîde hâl etti beni

   Her gören Mecnûn hayâl etti beni

   Firkat öyl bî-mecâl etti beni

   Kim zebûnlıktan hilâl etti beni

   Nâ ümîd-i hasbihâl etti beni

   Şerh-i în hicrân ü în hûn-i ciğer

   În zamân bigzer tu vakt-i dîger

   Şerhe gelmez zahm-ı şemşîr-i nigâh

   Söylesem bitmez tükenmez âh âh

   Mahşere kalsun bu da’vâ-yı siyâh

   Yandığım ma’lûm olur bî iştibâh

   Şimdi ammâ ye’s ile hâlim tebâh

   Gayri etmem güftügû-yı nâbegâh

   Şerh-i în hicrân ü în hûn-i ciğer

   În zamân bigzer tu vakt-i dîger

   Sûz-i dilden eyleme şerh ü beyân

   Dilde kalsun şu’le-i hasret nihân

   Gam değildir yansa cism-i nâtüvân

   Yanmasun bâri o âteşle cihân

   Kâle gelmez Fahriyâ ol dâstân

   Bî zebânım bî zebânım bî beyân

   Şerh-i în hicrân ü în hûn-i ciğer

   În zamân bigzer tu vakt-i dîger

   1Keder kılıcı canıma işledi.

   2Bedenim baştan başa yaralandı.

   3Kendiliğimden sabah akşam ah ederim.

   4Ahımın dumanı arşa kadar kıvılcım saçtı.

   5Hâlimi anlatan sözüm beste olarak kaldı;

   6derdimi hiç kimse öğrenmedi.

   7Bu ayrılığın ve bu ciğer kanının anlatımını

   8şimdi bırak; başka bir vakit olsun.

   9Ayrılık dönemi geldi, kavuşma kalmadı.

   10Gönülde gam kaldı, sevinç kalmadı.

   11Göğüste önceki hâl kalmadı.

   12Konuşmaya güç kalmadı.

   13Dert yarasını sunmaya dayanma gücü kalmadı.

   14Kısacası tek söz söyleyecek kudret kalmadı.

   15Bu ayrılığın ve bu ciğer kanının anlatımını

   16şimdi bırak; başka bir vakit olsun.

   17Hasret beni perişan etti.

   18Beni gören herkes Mecnun sandı.

   19Ayrılık beni öylesine güçsüz bıraktı ki

   20zayıflıktan hilale çevirdi.

   21Hâlimi anlatmaktan umutsuz bıraktı.

   22Bu ayrılığın ve bu ciğer kanının anlatımını

   23şimdi bırak; başka bir vakit olsun.

   24Bakış kılıcının yarası anlatılamaz.

   25Söylesem ahlarım bitip tükenmez.

   26Bu karanlık dava mahşere kalsın.

   27Yandığım kuşkusuz anlaşılır.

   28Şimdilik umutsuzluktan hâlim haraptır.

   29Artık ansızın söz söylemeyeceğim.

   30Bu ayrılığın ve bu ciğer kanının anlatımını

   31şimdi bırak; başka bir vakit olsun.

   32Gönül yangınını açıklayıp anlatma.

   33Hasretin alevi gönülde gizli kalsın.

   34Güçsüz beden yansa gam değildir;

   35yeter ki dünya o ateşle yanmasın.

   36Ey Fahrî, o destan söze gelmez.

   37Dilsizim, dilsizim; anlatamıyorum.

   38Bu ayrılığın ve bu ciğer kanının anlatımını

   39şimdi bırak; başka bir vakit olsun.

   Her bent konuşma isteğiyle susma zorunluluğunu karşı karşıya getirir. Farsça nakarat ilk dizede yarayı adlandırır, ikinci dizede anlatımı başka vakte bırakmayı emreder; son bentte iç ateşin dünyaya sıçraması korkusu bu ertelenmeyi derinleştirir.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle