Dü âlem nûr-ı zâtından eserdir yâ Resûlallah
Na’t, iki âlemi peygamberin nurundan bir iz sayar; onun alnını hidayet yıldızı, gözlerini kader levhasının görünüş yeri olarak över ve günahkâr Esad için şefaat diler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
nûr-ı zâtından eserdir yâ Resûlallah
Vücûdundan halâyık behreverdir yâ Resûlallah
Cebînin ehl-i irfâna
Dü çeşmin manzar-ı levh-i kaderdir yâ Resûlallah
Dil-i uşşâkı bülbül-veş nevâsâz eyleyen her dem
Cemâlin goncasından bûy-ı terdir yâ Resûlallah
Adû-yı bed-zebâna cây-ı emn olmazdı dünyâda
Velî âsâr-ı feyzin ser-te-serdir yâ Resûlallah
Ne mümkündür beşer eyleye idrâk
Sana vassâf olan Rabb-i Kaderdir yâ Resûlallah
Şefâatle bula Es'ad-i âsî
Eğer olmazsa hâli derbederdir yâ Resûlallah
1Ey Allah'ın elçisi, iki dünya senin zatının nurundan bir izdir.
2Ey Allah'ın elçisi, bütün yaratılmışlar senin varlığından pay alır.
3Alnın, irfan sahipleri için hidayet burcunun yıldızıdır.
4Ey Allah'ın elçisi, iki gözün kader levhasının görünüş yeridir.
5Âşıkların gönlünü her an bülbül gibi nağmeler söyleten şey,
6ey Allah'ın elçisi, yüzünün goncasından gelen taze kokudur.
7Kötü dilli düşman için dünyada güvenli bir yer kalmazdı;
8ey Allah'ın elçisi, fakat feyzinin eserleri her yanı kaplamıştır.
9Bir insanın senin şerefli özünü kavraması nasıl mümkün olsun?
10Ey Allah'ın elçisi, seni öven kaderin Rabbi'dir.
11Günahkâr Esad, şefaatinle kurtuluş ve esenliğe erişsin;
12ey Allah'ın elçisi, yoksa hâli perişan olur.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esad (Manisalı) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Şiir kozmik bir övgüyle açılır: yaratılmışların aldığı pay peygamberin varlığına, irfanın yönü ise alnındaki hidayet yıldızına bağlanır. Bülbül, gonca ve taze koku imgeleri âşıkların zikrini canlı bir bahçeye dönüştürür. İnsan aklının bu özü kavrayamayacağı söylenince gerçek övgü sahibi Allah olur; kapanışta bütün övgü kişisel şefaat duasına iner.