Ferah u hüzn-i dil-i zârımın yâr iledir
Gazel, âşığın sevinç ve hüznünü bütünüyle sevgiliye bağlar; avare gönül, bahçe ve meyhane imgelerinden aşk tavlasına ve rakiplerle kurulan sohbete geçer.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ferah u hüzn-i dil-i zârımın yâr iledir
Âşıkın ağlaması gülmesi iledir
Sormanız bu benden bilmem
Nice eyyâmdır ol zülf-i siyehkâr iledir
iledir zîneti bâğın gerçi
Revnâk-ı meykede de dilber-i iledir
Âşık-ı zârı cüdâ itme yanından hergiz
güzelim zâr iledir
Nice ihsân umayım
Sohbeti dâim Edîbâ anın ağyâr iledir
1Ağlayan gönlümün sevinci de hüznü de sevgiliyledir.
2Âşığın ağlaması ve gülmesi sevgiliye bağlıdır.
3Bu başıboş gönlü bana sormayın, ben de bilmem;
4nice zamandır o kara saçlı sevgilinin yanındadır.
5Bahçenin süsü gerçi suya kanmış güldür;
6meyhanenin canlılığı da şarap içen güzelle olur.
7İnleyen âşığı yanından hiçbir zaman ayırma;
8aşk tavlasının harareti, güzelim, inleyen âşıkla sürer.
9Baştan çıkarıcı sevgilimden nasıl iyilik umayabilirim?
10Ey Edip, onun sohbeti sürekli rakiplerledir.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Edib (Mevlevî, ö. ykl.1640) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk beyit duyguların kaynağını tek kişide toplar. Gönül şairin denetiminden çıkmış, sevgilinin siyah saçına bağlanmıştır. Bahçeyi gül, meyhaneyi şarap içen güzel canlandırırken aşk tavlasının hararetini inleyen âşık sağlar. Son beyitte iyilik umudu, sevgilinin rakiplerle sürekli sohbeti yüzünden kırılır.