Gazel : (aldum) redifli
Zâtî kendini aşkın doğanı sayar; sevgilinin gönlünü demir bir hisar gibi ele geçirir, melamet ülkesini ah kılıcıyla fetheder ve sabırla gönlü derde değişir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Adû-yi zâg elinden bir -i şive-kâr aldum
Dahi ben -ı ışk olaldan bir şikâr aldum
1Düşman karganın elinden nazlı bir sülün aldım.
2Aşkın doğanı olduğumdan beri bir av yakaladım.
- 2
Yine burc-i bedenden can sevincumdem cikayazdi
Nigarun gonline girdum demurden bir hisar aldum
1Can, beden burcundan sevincimle neredeyse çıkacaktı.
2Sevgilinin gönlüne girdim; demirden bir hisar aldım.
Beden burç, sevgilinin gönlü demir hisardır; sevinçle bedenden çıkmaya yaklaşan can, aşk fetih dilini iç dünyaya taşır. Canın sevinçten bedeni terk edecek kadar yükselmesi, sevgilinin gönlüne girmeyi demir bir kaleyi ele geçirmekten değerli kılar.
- 3
Sarub pehluye tigun zahmini soyle safa surdum
Sanasin yanuma bir serv-kaamet gul-izar aldum
1Kılıcının yarasını bağrıma sarıp öyle bir zevk sürdüm ki
2Sanki yanıma servi boylu, gül yüzlü bir sevgili aldım.
Kılıç yarasının servi boylu gül yüzlü sevgili gibi kucaklanması, acı ile yakınlığı aynı bedensel sarılma imgesinde birleştirir. Yara sevgilinin boyu ve yüzüyle hayal edildiği için kucaklanan kılıç izi, eziyeti yakınlığın yerine geçiren paradoks olur.
- 4
Melamet mulkini acdum ser-a-ser tig-i ahumla
bugun ben padisah-i mulk- iskam bir diyar aldum
1Melamet ülkesini baştan başa ah kılıcımla açtım.
2Bugün aşk ülkesinin padişahıyım; bir diyar aldım.
Ah kılıcıyla melamet ülkesini fetheden âşık, dışarıdaki kınanmayı hükümdarlığa çevirir; padişahlık aşkın bedelini kabul etmekten doğar. Melâmet ülkesinin ah kılıcıyla fethi, başkalarının kınamasını âşığın kendi hükümdarlığını kurduğu toprağa çevirir.
- 5
Nukuund-i sabr u dil virdum meta-i derdine yarun
Gorenler Zati'ya canlar virur bir yadigar aldum
1Sabır ve gönül sermayesini sevgilinin dert malına verdim.
2Ey Zâtî, görenler can verir; ben bir yadigâr aldım.
Son beyit sabır ve gönlü sermaye, derdi mal yapar; âşık bütün varlığını verip karşılığında canlara değer bir yadigâr aldığını söyler. Sabır ve gönül harcanabilir para, sevgilinin derdi ise can pahasına alınan kalıcı yadigâr olarak tartılır.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak contributors; fixed revision 145230; CC BY-SA 4.0; editoryal değişiklikler belirtilmiştir. Yayın atfı Türkçe Vikikaynak contributors, 145230 ve CC BY-SA 4.0 koşullarıyla sınırlandırılmıştır.
Atıf kanıtını aç ↗Türkçe Vikikaynak contributors, sabit oldid 145230, CC BY-SA 4.0; özgün dize gövdesi sabit revizyondan alındı, modernleştirme ve açıklamalar yeni editoryal değişikliklerdir. Kaynak sürümü: 145230. Yayın kaynak sürümü: 145230; upstream çıkarım sürümü: 145230.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
گل اى صوفى مجرد اول كوچوب دنيا و عقبدنZâtî · 5 beyitli manzume→
Karga ile sülün, düşman ile sevgili değerlerini karşı karşıya getirir; anlatıcı kendini aşkın doğanı sayarak güzeli kurtaran avcı rolünü üstlenir. Doğan kimliği, karganın elindeki sülünü kurtarma sahnesinde âşığı hem seçici avcı hem güzelliğin koruyucusu yapar.