Gök Garga

Gök karganın kuru ağaçta yakalanıp dar kafese konması, kuş görüntüsü üzerinden özgürlüğün bir anda kapanmasını anlatır. “Çocuk” hitabı ile uzatılan ünlemler, haberin ağızdan ağıza söylenen oyunlu fakat hüzünlü ezgisini korur. Kafesteki ses bu kez yokuş başına çıkma arzusuna ve henüz on üç on dört yaşında oluşuna döner. Yaş vurgusu tutsaklığı daha ağır kılar; tekrar edilen “çıkabilsem” sözü, fiziksel kaçış kadar erken yaşta elinden alınan hareketi de ister.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Amanın gök garga'yı, çocuk gök garga'yı

   Guru ağaçta duddular, ooof duddular oy

   Amanın duddular da, çocuk duddular da

   Dar gafese de gaddılar hey, heeey gaddılar hey

   1Amanın, gök kargayı, çocuk, gök kargayı

   2Kuru ağaçta tuttular, of, tuttular oy

   3Amanın, tuttular da, çocuk, tuttular da

   4Dar kafese koydular hey, koydular hey

   Gök karganın kuru ağaçta yakalanıp dar kafese konması, kuş görüntüsü üzerinden özgürlüğün bir anda kapanmasını anlatır. “Çocuk” hitabı ile uzatılan ünlemler, haberin ağızdan ağıza söylenen oyunlu fakat hüzünlü ezgisini korur.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Aman çıkabilsem, çocuk çıkabilsem

   Şu yokuşun başına vay, eeee başına vay

   Amanın yeni girdim, çocuk yeni girdim

   Onüç ondört yaşına vay, eeee yaşına vay.

   1Aman çıkabilsem, çocuk, çıkabilsem

   2Şu yokuşun başına, vay, başına

   3Amanın, yeni girdim, çocuk, yeni girdim

   4On üç on dört yaşına vay, yaşına vay

   Kafesteki ses bu kez yokuş başına çıkma arzusuna ve on üç on dört yaş eşiğine döner. Sabit yüzey üçüncü kişi iyeliğini taşıdığı için kimin yaşı olduğu emendasyonla değiştirilmez; tekrar edilen “çıkabilsem” sözü yine erken yaşta kapanan hareket alanını duyurur.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle