Gülzâr-ı letâfette begim serv-i çemânsın
Murabba, sevgiliyi güzellik bahçesinin servi, gül, nesrin ve gonca imgeleriyle över. Âşığa göre sevgili, bütün imkân bahçesini dolaşsa da benzeri bulunmayan ve kederli gönle can veren taze bir cennet goncasıdır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Gülzâr-ı letâfette begim serv-i çemânsın
Gülgûn ruh ü ber ü gülgonca dehânsın
Reftârı firîbende dilârâ-yı cihânsın
endûh u gama rûh-i revânsın
Gezdin yürüdün gülşen-i imkânı serâser
Gözden geçirüb her gül-i ra'nâyı mükerrer
Bir lâle ruhi görmedim aslâ sana benzer
Sen gonca-i -i gülzâr-ı cinânsın
1Beyim, güzellik bahçesinde salınan bir servisin.
2Yanağın gül renginde, göğsün nesrin, ağzın goncadır.
3Yürüyüşün büyüler; dünyanın gönül süsleyen sevgilisisin.
4Kederden ölmüş gönle yeniden can veren bir ruhsun.
5İmkân bahçesini baştan başa gezip dolaştın.
6Her güzel gülü tekrar tekrar gözden geçirdin.
7Ama ben sana benzeyen lale yanaklı birini hiç görmedim.
8Sen cennet bahçesinin yeni yetişmiş goncasısın.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esad (Bağdadlı) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk dörtlük sevgilinin bedenini bir bahçe olarak parçalara ayırır: boy servi, yanak gül, göğüs nesrin, ağız gonca olur. İkinci dörtlük karşılaştırma alanını bütün “imkân gülşeni”ne genişletir ve benzerlik arayışını sonuçsuz bırakarak övgüyü tamamlar.