Hikmet-73

Can kuşunun beden kafesinden uçup karanlık mezara gidişi, dostlara veda ve ilahî hükme boyun eğiş içinde anlatılır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Neçe yıllık mehribânım cân ediler dostlarım

   Bu vücudum şehrini fâni kıladur dostlarım

   Bu kafesni tutisi pervâz kıladur uçgeli

   Bir karanğu şulesiz yerge baradur dostlarım

   Ey meni yârânlarım himmet tutung imânıma

   Düşmanım imânıma zahmet beredür dostlarım

   Uşbu cân bizler birle bir neçe yıllar bar edi

   Hak Teâlâ hükmi birle azm etedür dostlarım

   Bu mening azâlarım cânım birle şâdmân edi

   Cân çıkarğa külli azâm titreşedür dostlarım

   Emr-i Hakk'a barça halk-ı âlemin boldı rızâ

   Ol hakikat bendeler dâim rızâdur dostlarım

   Kul Hâce Ahmed tutisi pervâz etedür uçgeli

   Neylesin Miskin hükm-i Hudâdur dostlarım

   1Yıllardır bana yoldaş olan canım ayrılıyor, dostlar;

   2Bu beden şehrini faniliğe teslim ediyor, dostlar.

   3Bu kafesin papağanı kanatlanıp uçmak üzere;

   4Işıksız, karanlık bir yere gidiyor, dostlar.

   5Ey yoldaşlarım, imanım için bana himmet edin;

   6Düşman, imanıma eziyet vermeye uğraşıyor, dostlar.

   7Bu can yıllar boyunca bizimle birlikteydi;

   8Şimdi Yüce Hak’ın hükmüyle yola çıkıyor, dostlar.

   9Bedenimin bütün parçaları canımla neşeliydi;

   10Can çıkarken tüm organlarım titriyor, dostlar.

   11Âlemdeki bütün insanlar Hak buyruğuna razı oldu;

   12Hakikate bağlı kullar daima rıza içindedir, dostlar.

   13Kul Hoca Ahmed’in papağanı uçmak için kanatlanıyor;

   14Bu yoksul ne yapabilir; hüküm Allah’ındır, dostlar.

   Hikmet, ölümü beden şehrinden ayrılan kafes kuşu imgesiyle anlatır. “Papağan” canın konuşan ve diri yönünü, karanlık yer ise kabri temsil eder. Son dörtlüklerde korku, Hak hükmüne rıza ile dengelenir; dostlara sesleniş de bireysel vedayı ortak bir iman ve himmet talebine dönüştürür.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle