Hüsn ile felekde benim ol mihr-i dil-ârâ

Bu gazelde sevgili kendi güzelliğini anlatan bir sesle konuşur: güneş ondan ışık alır, yeni açmış gül onun şevkiyle çoğalır ve dünya aynası benzerini görmemiştir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Hüsn ile felekde benim ol mihr-i dil-ârâ

   Kim benden eder kesb-i ziyâ gurre-i garrâ

   Ben ol gül-i nev-reste-i gülzâr-ı cemâlim

   Şevkimle hezâr olmadadır sad-gül-i ra’nâ

   Bu hüsn-i latîf ile benim rûh-ı musavver

   Kim sûretimi görmemiş âyîne-i dünyâ

   Mahfûz-ı nihân-hâne-i gencîne-i hüsnüm

   Ol cevher-i ferdim ki bulunmaz baña hemtâ

   Gûyâ dehenim menba’ıdır âb-ı hayâtıñ

   ‘Uşşâkımı yek-bûse-i la’lim eder ihyâ

   Bir nazra ile gamze-i Tâtâr-ı nigâhım

   İsterse eder mülk-i dil-i ‘âlemi yagmâ

   Vehbî bu gazel olsun o şûhuñ deheninden

   ‘Uşşâka hediyye yine bir gonçe-gül-âsâ

   1Güzelliğimle gökteki gönül süsleyen güneş benim.

   2Parlak yeni ay ışığını benden alır.

   3Güzellik bahçesinin yeni açmış gülü benim;

   4şevkimle yüz güzel gül bülbüle dönüşür.

   5Bu ince güzellikle can bulmuş bir suretim;

   6dünya aynası benim benzerimi görmemiştir.

   7Güzellik hazinesinin gizli odasında saklıyım;

   8eşsiz bir cevherim, bana denk bulunmaz.

   9Ağzım sanki ölümsüzlük suyunun kaynağıdır;

   10lal dudağımın tek öpüşü âşıklarımı diriltir.

   11Tatar bakışlı yan gözüm bir kez baksa

   12isterse dünyanın gönül ülkesini yağmalar.

   13Ey Vehbî, bu gazel o güzelin ağzından

   14âşıklara yine gonca gibi bir armağan olsun.

   Bu gazelde sevgili kendi güzelliğini anlatan bir sesle konuşur: güneş ondan ışık alır, yeni açmış gül onun şevkiyle çoğalır ve dünya aynası benzerini görmemiştir. Yakut dudak ölü âşıkları diriltirken Tatar bakışı gönül ülkesini yağmalar. Vehbî, gazeli o ağzın armağan ettiği gonca gibi âşıklara sunar.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle