Müştâk-ı Cemâlin Gece Gündüz Dil-i Şeydâ

Hammâmîzâde İsmâil Dede Efendi’nin dört dizelik medhiyesi, III. Selim’e duyulan bağlılığı güzellik özlemi, diriltici bakış ve dua diliyle anlatır. İlk beyitte hükümdarın şefkati kulu hayata döndürür; ikinci beyit onun gönlü için sürekli mutluluk dileyerek övgüyü içten bir sadakat sözüyle tamamlar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Müştāḳ­ı cemāliñ gėce gündüz dil­i şeydā

   Ėtdi nigeh­i ʿāṭıfetiñ bendeni iḥyā

   1Çılgın gönül, gece gündüz senin güzelliğini özlüyor.

   2Şefkatli bakışın bu kulunu yeniden hayata döndürdü.

   İlk dize özlemi günün tamamına yayarak gönlü durmaksızın bekleyen bir âşık yapar. İkinci dizede hükümdarın lütufkâr bakışı can verme gücü kazanır; övgü, sevgili diliyle padişah-kul ilişkisini aynı beyitte birleştirir.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Mesrūr ėde Ḥaḳḳ ḳalb­i humāyūnını dāʾim

   Edʿiye­i ḫayrıñ dil­i cānımda hüveydā

   1Allah, kutlu gönlünü daima mutlu kılsın.

   2Senin iyiliğin için ettiğim dualar gönlümde ve canımda apaçık duruyor.

   İkinci beyit doğrudan duaya dönüşür. “Kalb-i hümâyûn” Selim III’ün hükümdarlığını belirtirken şair, iyi dileklerinin yalnız söylenmiş söz olmadığını; gönül ve canında sürekli bulunan samimi bir bağlılık olduğunu vurgular.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle