Şu fani dünyaya geldim geleli
Kerem, dünyaya geldiğinden beri gönlünün beladan kurtulmadığını ve nereye gideceğini bilemediğini söyler. Kanlı gözyaşıyla Allah’a yakarılır; sevgilinin de yaratılmış bir kul olduğu hatırlatılır ve ölüm geldiğinde canın Azrail yerine dost eliyle alınması dilenir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Şu dünyaya geldim geleli
dertli gönül belâdan
1Şu geçici dünyaya geldiğimden beri.
2Kurtulmadı dertli gönül belâdan.
- 2
Başım alup ne diyara gideyim
Ahvalcığım sana malûm yaradan
1Başımı alıp ne diyara gideyim.
2Ey Yaradan, hâlim sana malumdur.
Nereye gidileceğini bilememe yönsüzlüğü gösterir; Yaradan’a sesleniş, bilinmeyen yolun içinde hâlin bütünüyle Allahça bilindiğini hatırlatır.
- 3
Bir dileğim vardır ’dan
Ah çektikçe kan geliyor dideden
1Yaratan Allah’tan bir dileğim vardır.
2Ah çektikçe kan geliyor gözümden.
Allah’tan tek bir dilek istenirken her ahla gözden kan gelmesi, duanın soyut isteğini ağır ve bedensel bir acıyla temellendirir. Kanlı gözyaşı, Yaradan’a sunulan dileğin ne kadar ağır bir yaşanmışlıktan doğduğunu gösteren bedensel kanıttır.
- 4
Ben güzelim deyu kaçıyor benden
O da benim gibi bir kul yaradan
1Ben güzelim diye kaçıyor benden.
2Onu da benim gibi kul olarak yarattın.
Sevgili güzelliğine güvenip kaçsa da onun da yaratılmış bir kul olduğu söylenir; gurur, insanın ortak yaratılmışlığıyla sınırlandırılır. Ortak kulluk hatırlatması sevgilinin üstünlük iddiasını söndürürken âşığın eşit insanlık talebini öne çıkarır.
- 5
KEREM der ki beni yakıp yandırma
Yandırıp ta dost eline kondurma
1KEREM der ki: Beni ateşe salıp kavurma.
2Yakıp da dost eline kondurma.
Kerem yakılıp kavrulmamayı ister; sevgilinin eline düşmek de kurtuluş sayılmaz, çünkü aşkın ateşi ile kavuşma aynı tehlikeli alanda birleşir.
- 6
Ben ölürsem Azraili gönderme
Dost eliyle al canımı yaradan
1Ben ölürsem Azraili gönderme.
2Dost eliyle al canımı ey Yaradan.
Ölüm anında Azrail yerine dost elinin canı alması dilenir; son istek, ölümün bile sevgilinin yakınlığıyla yumuşamasını amaçlar. Dost elini istemek, kaçınılmaz ölümü yabancı bir görev olmaktan çıkarıp son bir kavuşma anına dönüştürür.
Metnin kaynağı
Kerem isnadı, 1938 baskısındaki bölüm yerleşimi ve gövdede görünen mahlas için farklı bir okuyucunun kaynakla birebir karşılaştırmasıyla doğrulandı. İsnadı kesinleşmemiş iki kayıt bu diziye alınmadı.
Atıf kanıtını aç ↗Halk Edebiyatı Antolojisi, 1938; Kerem, basılı No. 2, PDF 81–82; 6 birim/12 dize. Görsel kanıt kayıt altındadır; tarama yeniden dağıtılmaz.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Dünyanın geçiciliği doğumdan beri süren belayla birlikte anılır; dertli gönül, yaşamın hiçbir döneminde feraha çıkamamıştır. Doğumdan bugüne uzanan süre, belayı geçici bir dönem değil hayatın değişmeyen eşlikçisi yapar.