Ağyâr ile o serv hırâmân olup gider
Sevgilinin rakiplerle uzaklaşması, şairin ömrünü de peşinden sürükleyen bir ayrılık sahnesine dönüşür. Sabah yelinden gölgeye, kıvılcımdan kervan çanına uzanan imgeler aşkın bedensel ve ruhsal yıkımını büyütür.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ağyâr ile o serv olup gider
Ömrüm dahi yanınca olup gider
Berg-i gül ile kûyını kes etmeye nesîm
Gördüm seherde şevk ile pûyân olup gider
Gördüm o serv-kâmetin ardınca âşıkân
Mânend-i sâye hâk ile yeksân olup gider
Dil nâmına nihân idi sînemde bir
Aşk-ı ruhunla âteş-i sûzân olup gider
Câdû-yı zülf-i kâfiri bilmem ne sihr eder
Baktıkta akl u hûş perîşân olup gider
Ârif-i fütâdegân be-vâdî-i hasreti
Hem çün nâlân olup gider
1Sevgili, rakiplerle birlikte servi gibi salınarak gider.
2Ömrüm de onun yanı sıra hızla geçip gider.
3Sabah yeli, gül yapraklarıyla onun mahallesini süpürmek için
4şafakta coşkuyla koşup gider.
5O servi boylunun ardından âşıkları gördüm;
6gölge gibi yerlere serilip giderler.
7Gönül adıyla göğsümde gizlenmiş bir kıvılcım vardı;
8yanağının aşkıyla yakıcı bir ateşe dönüşüp gider.
9O inançsız saç cadısı nasıl bir büyü yapar, bilmem;
10ona bakınca akıl da bilinç de dağılıp gider.
11Ârif, düşkünlerin hasret vadisinde
12kervan çanı gibi inleyerek gider.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Şiirin hareketi sürekli “olup gider” redifiyle kurulur: sevgili yürür, ömür geçer, âşıklar yere serilir, akıl dağılır. Son beyitte kervan çanı imgesi, hasret vadisindeki yalnız sesi hem yolculuğa hem de bitmeyen feryada bağlar.