Âh kim cevr ider o mâh bana
Ay yüzlü sevgilinin ilgisizliği ve artan eziyeti karşısında âşığın yakınması.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Âh kim ider o bana
Eylemez lutf ile bana
Sevdiğimçün meger ki kîn eyler
Bakmaz ol yâr-ı bana
Bu vefâ yeter idi ömründe
Bir nazar kılsa gâh gâh bana
eylemez aceb bîson
Neden eyler bu cevri âh bana
Kime ittim ey Derviş
Artırır zulm ü cevri şâh bana
1Ah, o ay yüzlü bana eziyet ediyor.
2Bana lütufla bakmıyor.
3Galiba onu sevdiğim için kinleniyor;
4O kin güden sevgili bana bakmıyor.
5Ömründe şu kadarcık vefa yeterdi:
6Bana ara sıra bir kez baksa.
7Acaba bu ilgisizliğin sonu yok mu?
8Neden bu eziyeti ediyor bana, ah?
9Ey Derviş, kime şikâyette bulundum ki?
10O şah bana zulmünü ve eziyetini artırıyor.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Derviş Paşa adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Gazel, ay yüzlü sevgilinin bakışını esirgemesini giderek artan bir eziyet olarak anlatır. Âşık büyük bir karşılık değil, yalnız ara sıra tek bir bakış ister; buna rağmen sevgilinin kini sürer. Son beyitte şikâyet edecek merci bulunamaması, sevgilinin şah konumundaki sınırsız gücünü belirginleştirir.