Âh kim ayrıyım ey dil leb-i cânânımdan
Gazel, ayrılığın elini âşığın eteğine yapışan somut bir güç gibi gösterir. Sevgilinin dudağı yabancılara sunulur, bakış okları âşığı yaralar; buna rağmen sevgilinin ay ışığı şairin güneşinden beslenir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Âh kim ayrıyım ey dil leb-i cânânımdan
Demidir kan aka bu
Olmadım elimden ne gelir
çekeli kendüye dâmânımdan
Bana nisbet lebini emdirir ağyâra müdâm
Bezm-i aşk içre usandırdı beni cânımdan
Gamzen oklarının ey kaşı kemânım dâim
Dil uzadır bana her yanımdan
Zerrece görmez idin Enverî mâhın şevkin
Şu'le almasa benim mihr-i dırahşânımdan
1Ah gönül, sevgilimin dudağından ayrı düştüm.
2Ağlayan gözümden artık kan akmasının vaktidir.
3İki yakam bir araya gelmedi; elimden ne gelir?
4Ayrılığın eli eteğimi kendine çektiğinden beri.
5Beni bırakıp dudağını sürekli yabancılara emdiriyor.
6Aşk meclisinde beni canımdan usandırdı.
7Ey keman kaşlım, yanlardan gelen bakış oklarının uçları
8Bana durmadan dil uzatır.
9Ey Enverî, ay yüzlünün ışığını zerrece göremezdin
10Benim parlak güneşimden alev almasaydı.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Enverî (Mürekkepçi) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
'İki yakası bir araya gelmemek' deyimi, ayrılığın eteği çekmesiyle gerçek bir giysi sahnesine dönüşür. Son beyitte âşık edilgen konumunu tersine çevirir ve sevgilinin parıltısının kendi aşk güneşinden alev aldığını ileri sürer.