Âh kim kâkül ile dilberler
Kısa dizeli gazel, sevgilinin tek saç teliyle âşığı bağlamasını hançer, şeker, amber ve güneş imgeleriyle işler. Saça öykünen amber ateşi hak eder; güneş yüzlü sevgiliye yaklaşan âşık terler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Âh kim ile dilberler
Âşıkı bir kıl ile bağlarlar
Niceler boylarınca kana girüp
Takınur sağlı sollu hancerler
Leb-i benim cânım
Ezilür tatlu tatlu şekerler
Yeri od olmaz idi yanında
Zülfe öykünmeseydi anberler
Issıdır yüzü ol güneş rûyin
Enverî yanına varan terler
1Ah, o kâküllü güzeller
2Âşığı tek bir saç teliyle bağlarlar.
3Niceler boylu boyunca kana girip
4Sağlarına sollarına hançer takınırlar.
5Canım, onun can bağışlayan dudağının yanında
6Tatlı şekerler ezilir, mahcup olur.
7Amberlerin onun yanında ateşe atılacak yeri olmazdı
8Eğer sevgilinin saçına öykünmeselerdi.
9O güneş yüzlünün çehresi sıcaktır.
10Ey Enverî, yanına varan bu yüzden terler.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Enverî (Mürekkepçi) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Şiirin nüktesi küçük nedenlerle büyük sonuçlar doğurmasındadır: bir tel bağlar, bir dudak şekeri ezer, bir saç amberi değersizleştirir. Son beyit, mecazi güneş sıcaklığını bedensel terlemeye bağlayarak övgüyü gündelik bir belirtiyle tamamlar.