Kanlu yaşım Dicle veş akar gözümden çağlar

Şiir, kanlı gözyaşını Dicle'ye büyütür; âşığın acısına herkes ve ırmaklar ağlar. Son bölümde Enverî semah meydanına girip Şah Hüseyin aşkıyla bedenine aşk yaraları dağlar; bahar ve yas aynı törensel sahnede birleşir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Kanlu yaşım Dicle veş akar gözümden çağlar

   Hâlime ağlar benim bî şek güzel ırmağlar

   Gam libâsın giydirelden eğnime dest-i felek

   Acıyıp ben hasteye kâfir müslüman ağlar

   Hâlini derd ü firâk ile hikâyet etmeğe

   Yolcuya yol komayub gülzârı tuttu zâğlar

   Nevbahâr erdi bugün ayş etmeğe sen şâh içün

   Tuttular sahn-ı çemende lâleler otağlar

   Şevk ile kıldı semâ' meydana girdi Enverî

   Şâh Hüseyn'in aşkına aşk ile yaktı dağlar

   1Kanlı gözyaşım Dicle gibi gözümden akıp çağlar.

   2Hâlime kuşkusuz güzel ırmaklar bile ağlar.

   3Feleğin eli sırtıma keder elbisesi giydirdiğinden beri

   4Bu hasta hâlime kâfir de Müslüman da acıyıp ağlar.

   5Dert ve ayrılık içindeki hâlini anlatmak için

   6Kargalar gül bahçesini kapladı, yolcuya yol bırakmadı.

   7Bugün ilkbahar geldi; sen şah için eğlenmek üzere

   8Laleler çimenlik meydana otağlar kurdu.

   9Enverî şevkle semaha kalkıp meydana girdi.

   10Şah Hüseyin aşkıyla bedenine dağlar, aşk yaraları yaktı.

   Kişisel keder önce nehir ve toplum ölçeğine yayılır; kargaların gül bahçesini kaplaması ayrılığın baharı bozduğunu gösterir. Son bentte semah coşkusuyla açılan dağlar, dağ/mountain değil bedene yakılan aşk yaraları ve dağlama izleridir.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle