Âlem şüküfte bâğ müferrih hevâ lâtif

Baharın kokusu, suyu ve kuş sesleri içinde açılan gönlün ilahi adlarla şiire dönüşmesi.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Âlem şüküfte bâğ müferrih hevâ lâtif

   Diller küşâde nefha-i bâd-i sabâ lâtif

   Bin goncayı küşâde ider bir nefeste bâd

   Olmaz mı hîç böyle dem-i dilküşâ lâtif

   Etrâf-ı bâğa kılmada neşr-i şemîm gül

   İtmekte rûhı râyiha-i canfezâ lâtif

   Mir’ât-ı cûybârda yok zerrece keder

   Her sîneden görünmede rûy-i safâ lâtif

   Mürgan terennüm eylemede her makamdan

   Nakş-ı bahâr dilkeş ü savt-ı nevâ lâtif

   Zikr-i lisân-ı bülbül-i gülzâr Yâ Vedûd

   Vird-i zebân-ı ma’ni-i ezhâr Yâ Lâtif

   Cevrî nesîm-i feyz ile olsa şüküfte dil

   Gül gibi şi’r-i pâki olur dâimâ lâtif

   1Dünya çiçek açmış, bahçe ferah, hava hoş.

   2Gönüller açılmış; sabah rüzgârının soluğu hoş.

   3Rüzgâr bir nefeste bin goncayı açar.

   4Böyle gönül açan bir vakit nasıl hoş olmasın?

   5Gül, bahçenin çevresine güzel kokusunu yayıyor.

   6Canlandırıcı kokusu ruha hoşluk veriyor.

   7Akarsu aynasında zerre kadar bulanıklık yok.

   8Her gönüsten sevinç yüzü görünmesi ne hoş.

   9Kuşlar her makamdan ezgiler söylüyor.

   10Baharın nakşı çekici, nağmenin sesi hoş.

   11Gül bahçesinin bülbülünün dilindeki zikir “Ey Vedûd”dur.

   12Çiçeklerin anlam dilindeki tekrar “Ey Latîf”tir.

   13Cevrî’nin gönlü feyiz rüzgârıyla çiçek açsa

   14Gül gibi, temiz şiiri de her zaman hoş olur.

   Gazel baharı yalnız görülen bir manzara değil koku, su ve makamlarla işitilen canlı bir ayin gibi kurar. Bülbül “Yâ Vedûd”, çiçekler “Yâ Latîf” diyerek tabiatı zikre dönüştürür. Son beyitte feyiz rüzgârıyla açılan Cevrî’nin gönlü, gül kadar temiz ve latif şiir üretir.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle