Ali Emîrî 2

Gazel, sevgilinin semtini bütün dünyaya denk bir seyir alanı sayar; gül, bülbül, bugünün aynası, yarın ve Tuba ağacı arasında görmenin anlamını genişletir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Bir lâhza eden kûy-i dilârâyı temâşâ

   Etmiş gibidir cümle bu dünyâyı temâşâ

   Gel gülşene azm eyleyelim ey gül-i zîbâ

   Haydi edelim bülbül-i şeydâyı temâşâ

   Üstâd-ı suver bend-i basîret olan eyler

   Âyîne-i imrûzda ferdâyı temâşâ

   Kûyinde hirâm eyler iken gördüm o yâri

   Ettim yine firdevste tûbâyı temâşâ

   Gülzâra gidüb zevk edelim gel gece gündüz

   Gâh eyleyelim gülleri gâh anı temâşâ

   Baktıkça Emîrî eder elfâz ü zemîne

   Hallolmayacak öyle muammâyı temâşâ

   1Sevgilinin semtini bir an seyreden kişi,

   2sanki bütün dünyayı seyretmiş olur.

   3Gel, ey güzel gül, bahçeye doğru gidelim.

   4Haydi çılgın bülbülü seyredelim.

   5Suretlerin ustası, basireti bağlı olana

   6bugünün aynasında yarını seyrettirir.

   7Sevgilinin semtinde salınarak yürüdüğünü gördüm.

   8Sanki cennetteki Tuba ağacını seyrettim.

   9Gel, gece gündüz gül bahçesinde zevk edelim.

   10Bazen gülleri, bazen de sevgiliyi seyredelim.

   11Emîrî, sözlere ve anlam zeminine baktıkça

   12çözülmesi mümkün olmayan bir bilmeceyi seyreder.

   Seyir yalnız gözle bakmak değildir: basireti bağlı usta bugünde yarını arar, şair ise sevgilinin yürüyüşünde cennet ağacını görür. Son beyitte söz ve anlam çözülmez bir muammaya dönüşür. Modern metin “zemîn”i şiirin anlam ve kafiye zeminiyle bağlantılı bırakır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle