Ali Emîrî 5

Yakarı biçimindeki gazel, ilahî aşkı yanma ve susuzlukla anlatır; gözyaşı, gül goncası, tufan ve lütuf kâsesi üzerinden görme ve doygunluk ister.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Derdinle gönül her dem sûzân ola mı yâ Rab

   Aşkınla senin dâim atşân ola mı yâ Rab

   Dîdârına ermezse vay hâl-i dil-i zâra

   Cennette de me’lûf-i hicrân ola mı yâ Rab

   Her zerre-i hüsnünden vicdânım olur hayrân

   Tâ haşre kadar böyle hayrân ola mı yâ Rab

   Döktüm bu kadar yaşlar bu çeşme-i çeşmimden

   Gülgonca-i maksûdum handân ola mı yâ Rab

   Bir hikmeti var elbet âşıktaki giryânın

   Dünyâda yine bilmem tûfân ola mı yâ Rab

   Bir kâse-i lûtfunla bu abdini reyyân et

   Deryâ-yı kemâlinde noksân ola mı yâ Rab

   Yâ Rab bu Emîrî âh ferdâda seni görsün

   Dünyâ gibi cennet de zindân ola mı yâ Rab

   1Ey Rabbim, gönül senin derdinle her an yanar mı?

   2Senin aşkınla sürekli susuz kalır mı?

   3O ağlayan gönül yüzünü göremezse hâline yazık;

   4cennette bile ayrılığa alışmış mı kalır?

   5Vicdanım güzelliğinin her zerresine hayran olur.

   6Kıyamete kadar böyle şaşkın mı kalır?

   7Bu göz pınarından bunca gözyaşı döktüm.

   8Arzu ettiğim gül goncası güler yüzlü olur mu?

   9Âşığın ağlayışında elbette bir hikmet vardır.

   10Dünyada yeniden bir tufan kopar mı, bilmiyorum.

   11Bir kâse lütfunla bu kulunu suya kandır.

   12Senin olgunluk denizinde eksiklik bulunur mu?

   13Ey Rabbim, bu Emîrî yarın seni görsün.

   14Yoksa cennet de dünya gibi zindan olur mu?

   Her beyit soru biçimini korur ve şair kesin bir cevap vermek yerine yakarışını yoğunlaştırır. Ayrılığın cennette bile sürmesi ihtimali, sevgiliyi görmenin mekândan üstün tutulduğunu gösterir. Lütuf kâsesi susuzluğu giderir; son beyit görme olmazsa cennetin de zindana dönüşeceğini söyler.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle