Anberîn hâl-i ruh-ı pür tâb yaktı gönlümüz

Şair sevgilinin amber kokulu beninin gönlü yaktığını anlatır; gönül sabır buhurdanına ateş koyar, yakut yüzük takar ve İstanbul’a su gibi akar. Bülbülün sesiyle gül ve yanağa yönelir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Anberîn hâl-i ruh-ı pür tâb yaktı gönlümüz

   Micmer-i sabra yine âteş bıraktı gönlümüz

   Fikr-i lâ’l-i sürh-fâmınla ser-engüşt-i dile

   Gûyâ bir hâtem-i yâkut taktı gönlümüz

   Olmağa rûmâl bir serv-i revânın pâyine

   Sû-yı İstanbul’a sular gibi aktı gönlümüz

   Nâlesin şeb tâ seher dil gûş edince bülbülün

   Âh edüb bir verde bir ruhsâre baktı gönlümüz

   Oldu bir nükhet dimâğ u cân-ı pür sûz Es’adâ

   Anberîn hâl-i ruh-ı pür tâb yaktı gönlümüz

   1Parlak yanağın amber kokulu beni gönlümüzü yaktı;

   2sabır buhurdanına yeniden ateş bıraktı gönlümüz.

   3Kırmızı dudağını düşünerek gönlün parmağına

   4sanki yakuttan bir yüzük taktı gönlümüz.

   5Salınan bir servinin ayağına yüz sürmek için

   6İstanbul yönüne sular gibi aktı gönlümüz.

   7Gönül, bülbülün iniltisini geceden sabaha dinleyince

   8ah edip bir güle, bir yanağa baktı.

   9Ey Esad, yanan can ve zihinde tek bir koku kaldı;

   10parlak yanağın amber kokulu beni gönlümüzü yaktı.

   Gönül her beyitte etkin bir özne gibi yeni bir iş yapar. Ateş, yüzük, akarsu ve koku dönüşümleri aşkın hem yakıcı hem süsleyici gücünü kurar; ilk dizenin sonda dönmesi bu hareketi kapalı bir devreye bağlar.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle