Âşık ümîd-i vasl ile mahrûm-ı hâb olur

Gazel, kavuşma umuduyla uykusuz kalan âşığın bekleyişini sıkıntı mengenesine benzetir. İlk bölüm sevgiliye erişme kaygısını, ikinci bölüm Reşid Paşa’nın himmetiyle açılan kapıları anlatan bir övgüyü işler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Âşık ümîd-i vasl ile mahrûm-ı hâb olur

   İnsâna intizâr-ı meseldir azâb olur

   Erbâb-ı dil bu hâne-i vahşetmedârda

   Vakf-ı cefâ-yı mengene-i ıztırâb olur

   Rûmâl-i pâyin olmağa ey serv-i nev hirâm

   Cûlar çemende cûşa gelüb pür şitâb olur

   Hâlim hikâye eyleyemem yâre korkarım

   Te’sîr-i sûzişim sebeb-i ictinâb olur

   Eşref olursa tâli’i yâver bir âdemin

   Sadr-ı Reşîd’e bende olub kâmyâb olur

   Ol mihr-i âsumân-ı sadâret ki himmeti

   Bir zerreye dokunsa hemân âftâb olur

   Ez cümle ben de bende olaldan ol âsafa

   Dâim murâdım üzre bana feth-i bâb olur

   1Âşık, kavuşma umuduyla uykudan yoksun kalır.

   2İnsan için bekleyiş, dillere mesel olacak kadar ağır bir azaptır.

   3Gönül ehli, dehşet dolu bu evde

   4sıkıntı mengenesinin eziyetine bütünüyle bağlanır.

   5Ey nazlı salınan taze servi, ayağına yüz sürüp kapanmak için

   6çaylar çimende coşup hızla akar.

   7Hâlimi sevgiliye anlatamam; korkarım ki

   8yanışımın etkisi onun uzak durmasına sebep olur.

   9Ey Eşref, bir insanın talihi yardım ederse

   10Reşid Paşa’ya kul olup muradına erer.

   11O sadrazamlık göğünün güneşidir; himmeti

   12bir zerreye değse onu hemen güneşe çevirir.

   13Ben de o Asaf’a kul olduğumdan beri

   14bütün kapılar sürekli dileğime göre açılır.

   Şiir altıncı beyitten sonra kişisel aşk söyleyişinden devlet büyüğüne methiyeye yönelir. Sevgilinin ayağına yüz sürüp kapanmak üzere coşan sular teslimiyeti, zerreyi güneşe çeviren himmet ise patronajın dönüştürücü gücünü simgeler.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle