Âyîne-dâr-ı ibret olup âsiyâ bana

Gazel, değirmenin dönüşünü felek çarkına bağlayan ibretle başlar; kara baht, açılan yara goncaları ve kavuşmayı engelleyen haya ile sürer. Son beyitte ruhun hazzı, kalbe yeniden genişlik verir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Âyîne-dâr-ı ibret olup âsiyâ bana

   Oldu medâr-ı çarh-ı felek rûnümâ bana

   Bir üstühâna kendisi muhtâc iken henûz

   Düşmez hayâl-i sâye-i bâl-i hümâ bana

   Âfâkı tuttu baht-ı siyâhım misâl-i şeb

   Vermez henûz necm-i saâdet ziyâ bana

   Bir âhım açtı gonca-i dâğın hezârını

   Şâyeste nâm-ı bülbül-i âteş-nevâ bana

   Vermez gezer o meh-veş ile der-kenârda

   Sûy-ı visâle cûşiş-i hûy-ı hayâ bana

   Tîğ-i nigâhı kat edeli iltifâtını

   Bîgânedir muâmele-i âşinâ bana

   Rûhun telezzüzüyle gelir kalbe inbisât

   Hikmet bu sırrı kıldı beyân hoş sadâ bana

   1Değirmen bana ibret aynası oldu;

   2göğün çarkının dönüş sebebi bana görünür hâle geldi.

   3Kendisi daha bir tek kemiğe muhtaçken

   4hüma kanadının gölgesini düşünmek bana düşmez.

   5Kara bahtım gece gibi ufukları kapladı;

   6saadet yıldızı bana hâlâ ışık vermiyor.

   7Bir tek ahım yara goncalarının binini açtı;

   8ateş sesli bülbül adı bana yaraşır.

   9O ay yüzlüyle koyun koyuna gezmesine izin vermez;

   10utanma huyunun coşması beni kavuşma yönünden alıkoyar.

   11Bakışının kılıcı ilgisini kesip attığından beri

   12tanıdıkların davranışı bile bana yabancıdır.

   13Ruhun aldığı hazla kalbe bir genişlik gelir;

   14ey Hikmet, bu sırrı hoş bir ses bana açıkladı.

   Değirmen hem sürekli dönüşün hem de ihtiyaç içindeki insanın aynasıdır. Hüma gölgesine dair büyük talep reddedilirken bir ah bin yarayı açar. Şiir, yabancılaşmış ilişkilerden ruhu ferahlatan sırra doğru ilerler.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle