Bâis-i şîven ü feryâd-ı hezârın güldür
Dört dizelik parça gül ile bülbülün karşılıklı bağımlılığını vurgular; sevgilinin servi boyu, gül yüzü ve sümbül saçları bu ilişkiyi tamamlanmış bir güzellik bahçesine dönüştürür.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Bâis-i şîven ü feryâdı güldür
Sebeb-i de gülün bülbüldür
kemâlin bulmuş
Kaddi serv ü yüzü gül sünbüldür
1Bülbülün feryat edip inlemesinin sebebi güldür.
2Gülün güzelliğinin ün kazanmasının sebebi de bülbüldür.
3Gönül çeken güzelliğinin gül bahçesi olgunluğa erişmiştir;
4boyu servi, yüzü gül, saç kıvrımları sümbüldür.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Emnî (İstanbullu) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Dîdeler rûşen irişti yine îd-i kurbanSeyyid Emnî Mehmed Bey · manzume→
İlk iki dize nedenleri ters yönde kurar: bülbülün feryadını gül doğurur, fakat gülün güzellik şöhretini de bülbülün sesi yayar. Böylece seven ile sevilen birbirini görünür kılar. Son iki dize bu soyut ilişkiyi sevgilinin bedeninde toplar; servi, gül ve sümbül tek bir bahçenin parçaları olarak kemale ermiş güzelliği anlatır.