Bana sen cân yetersin cân gerekmez
Şair dostu can, kıble, amaç ve açık hakikat olarak görür; iki dünya, cennet, derman ve sonunda kendi benliği gereksizleşir. Enelhak sırrını gizlememeyi ve kınanmayı göze alır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Bana sen cân yetersin cân gerekmez
Seni gerek seni gerekmez
Senin fikrin ile doldum
Yeter derdün dahi dermân gerekmez
Murâdım sensin ey dost senden özge
Sekiz uçmak hûr u gerekmez
Yönüm sana vü kıblem ma’bûdum sen
gördüm seni gümân gerekmez
Beni küllî yitirdim seni buldum
Bu ben sen sen ben oldum ben gerekmez
sırrını fâş eylerem fâş
oluram pinhân gerekmez
Sana dost aşkı Eşrefoğlu Rûmî
Yeter îmân dahi îmân gerekmez
1Bana can olarak sen yetersin; başka can gerekmez.
2Bana sen gereksin, yalnız sen; iki dünya gerekmez.
3Bütünüyle senin düşüncenle doldum.
4Derdin yeter; ayrıca derman gerekmez.
5Ey dost, muradım sensin; senden başka
6sekiz cennet, huri ve gılman gerekmez.
7Yönüm de kıblem de sensin; taptığım sensin.
8Seni apaçık gördüm; artık kuşku gerekmez.
9Kendimi bütünüyle yitirdim, seni buldum.
10Ben sen, sen ben oldun; artık ben gerekmez.
11“Enelhak” sırrını açıkça duyururum.
12Kınanmayı kabul ederim; gizlenmek gerekmez.
13Eşrefoğlu Rûmî’ye senin aşkın
14yeter; ayrıca iman bile gerekmez.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Eşrefoğlu Rûmî adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
“Gerekmez” redifi her beyitte yeni bir aracı ortadan kaldırır. Dost açıkça görüldüğünde kuşku, benlik ve karşılık beklentisi çözülür; son dizedeki iman ifadesi, kurumsal adlandırmanın yaşanan aşk karşısında ikinci kaldığını belirtir.