Batalı kana ohun dîde-i giryân içre
Ok, ağlayan gözde kana batmış bir elif gibi görünür; yara, kirpik, ok ucu, gonca ve çiy diziden dizeye aynı aşk acısını işler. Fuzûlî son beyitte kendi gönül yangısını ayrılık ateşinde yanan eşsiz bir hâl olarak mahlasına bağlar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Batalı kana ohun dîde-i içre
Bir elifdür sanasan kim yazılur cân içre
Yeridür sîne-i sûzânuma deseler
Anca kim yandı ohun içre
Cânı ten içre ne sahlardum eger bilse idüm
Ki degül gizlü gam-ı lâ'l-i lebün cân içre
Ala gör ohlarını dîdelerümden ey dil
Hayfdur olmaya nâ-geh ite müjgân içre
Çâk gönlüm yarasında yaraşur peykânun
Akd-i şebnem hoş olur içre
Kaddüne serv demiş goncalarun ta'nından
Duramaz bâd-ı sabâ hîç gülistân içre
Ey Fuzûlî kime sûz-ı dilümi şerh edeyüm
Yoh menüm kimi yanan âteş-i hicrân içre
1Okun, ağlayan gözün içinde kana bulanalı,
2Sanırsın canın içine yazılmış bir elif harfidir.
3Yanan bağrıma “külhan” deseler yeridir;
4Çünkü okun o yanan bağrın içinde öylesine yandı.
5Eğer bilseydim canı bedenimde ne diye saklardım?
6Yakut renkli dudağının derdi canın içinde gizli değildir.
7Ey gönül, onun oklarını gözlerimden çıkarıver;
8Yazık olur; ansızın kirpiklerin arasında kaybolmasın.
9Okunun temreni, yarılmış gönlümün yarasına yakışır;
10Çiyden bir gerdanlık da gülen goncanın içinde güzel durur.
11Boyuna servi demiş; goncaların kınamasından
12Sabah rüzgârı hiçbir gül bahçesinde duramaz.
13Ey Fuzûlî, gönlümün yangınını kime anlatayım?
14Ayrılık ateşinin içinde benim gibi yanan yoktur.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Fuzûlî adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 140484 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Ok, ağlayan gözde kana batmış bir elif gibi görünür; yara, kirpik, ok ucu, gonca ve çiy diziden dizeye aynı aşk acısını işler. Fuzûlî son beyitte kendi gönül yangısını ayrılık ateşinde yanan eşsiz bir hâl olarak mahlasına bağlar.