Ben bir seyyah Arap olsam
Şiir gezgin kıyafetiyle kayıp sevgiliyi arama arzusunu, Lokman’dan şifa istemeyi ve yurda düşen ateşi anlatır; sonunda kader kaleminin değişmezliği ile aynada saçını tarayan sevgiliyi yan yana getirir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ben bir olsam
Giyerim
Yitirdim nazlı yârimi
Bulurum arayı arayı
Irak yollar yakın olsa
Her güzelde hakkım olsa
Dostum olsa
Sursam yarayı yarayı
Darı düşürem ardıma
Bir ateş düştü yurduma
Benim derdime
Bulsam çareyi çareyi
Emrah’ım da okur yazar
Hak kalemini kimler bozar
Ayna almış düzer
Zülfün tarayı tarayı
1Ben gezgin bir Arap olsam,
2kara bir aba giyerim.
3Nazlı sevgilimi yitirdim;
4araya araya onu bulurum.
5Uzak yollar yakın olsa,
6her güzelde bir payım olsa,
7dostum hekim Lokman olsa,
8yarayı sarıp sarıp sarmalasam.
9Ardıma darı saçsam;
10yurduma bir ateş düştü.
11Benim iyileşmez derdime,
12çare üstüne çare bulsam.
13Emrah'ım hem okur hem yazar;
14Allah'ın kalemini kim değiştirebilir?
15Sevgili aynayı almış, perçemini düzeltiyor;
16saçını tekrar tekrar tarıyor.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Emrah (Ercişli) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk dörtlük arayışı kimlik değiştirme pahasına sürdürür: âşık gezgin Arap olup kara aba giymeye hazırdır. İkinci ve üçüncü dörtlüklerde uzak yolun kısalması, Lokman’ın dost olması ve onulmaz derde çare bulunması gibi imkânsız dilekler sıralanır. Son bölüm ilahî kalemin değişmeyeceğini kabul eder; buna karşılık sevgilinin aynadaki sakin saç tarayışı, âşığın ateşli aramasına kayıtsız bir görüntü sunar.