Bir nâzenin bana gel gel söyledi
Koşma, sevgilinin her karşılığı incinme ihtimaline bağlayan nazını işler; gelmek-gitmek, sarılmak, selâm almak ve sevmek arasında kalan Emrah’ın kararsızlığını yinelenen karşıtlıklarla kurar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Bir bana
Varmasam incinir varsam incinir
O nazik elinden
Sarmasam incinir sarsam incinir
Kaşları mihrabdır gözler
Lisanından döker Tanrı kelâmı
Gelir bin nâz ile verir selâmı
Almasam incinir alsam incinir
Nereden nereye sevdim o yâri
döndürdü nârı
Emrah hey der isen giden
Sevmesem incinir sevsem incinir
1Nazlı bir güzel bana “gel, gel” dedi.
2Gitmesem incinir, gitsem incinir.
3O nazik elinden, ince belinden,
4sarmasam incinir, sarsam incinir.
5Kaşları mihraptır, gözleri hayduttur;
6dilinden Tanrı kelâmı dökülür.
7Bin nazla gelir, selâm verir;
8selâmını almasam incinir, alsam incinir.
9Nereden nereye, o sevgiliyi sevdim;
10ayrılık ateşi her yanı yangına çevirdi.
11Emrah, o giden gence “hey!” diye seslenirsen,
12sevmesem incinir, sevsem incinir.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Emrah (Ercişli) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Her dörtlüğün sonunda aynı sözdizimi tekrarlanır: eylemi yapmamak da yapmak da sevgiliyi incitir. Bu çıkmaz, sevgilinin kaşını mihrap, gözünü haydut yapan çift yönlü imgeyle uyumludur; kutsallık ve tehlike aynı yüzde birleşir. Ayrılık ateşi büyüdükçe Emrah’ın “hey” diye seslenmesi bile kararı çözmez, çünkü sevmenin kendisi de sevmemenin kendisi kadar risklidir.