DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Yunus Emre/Ben yürürüm yana yana
İlahi · 13.–14. yüzyıl

Ben yürürüm yana yana

Aşkın kişiyi ateş, rüzgâr, yol ve sele dönüştüren hâllerini ‘Gel gör beni aşk neyledi’ nakaratıyla görünür kılan Yunus Emre ilahisi.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Ben yürürem yana yana

    Aşk boyadı beni kana

    Ne âkilem ne

    Gel gör beni aşk neyledi

    1İçim yana yana yürürüm.

    2Aşk beni baştan başa kana ve ateşe boyadı.

    3Artık ne bütünüyle akıllıyım ne de deli.

    4Gel de aşkın beni ne hâle getirdiğini gör.

    Yürümek normalde ilerlemektir; Yunus ise yanarak ilerliyor. Aşk onu akıl ile delilik arasındaki güvenli sınırlardan çıkarıp tanımı zor bir hâle sokuyor. Nakarat bir yakınma kadar tanıklık çağrısıdır: Bu dönüşüm uzaktan anlaşılamaz, gelip görmek gerekir.

  2. 2

    eserim yeller gibi

    tozarım yollar gibi

    çağlarım seller gibi

    Gel gör beni aşk neyledi

    1Bazen rüzgârlar gibi eserim.

    2Bazen yollar gibi toza bulanırım.

    3Bazen seller gibi coşkuyla çağlarım.

    4Gel de aşkın beni ne hâle getirdiğini gör.

    Aşk tek bir ruh hâli üretmiyor; insanı rüzgâr kadar hafif, yol kadar tozlu, sel kadar taşkın yapıyor. Üç hareket de durmayı reddediyor. Yunus’un iç dünyası tabiatın değişken kuvvetleriyle görünür oluyor.

  3. 3

    Ben yürürem elden ele

    Dost sorarım dilden dile

    Gurbette hâlim kim bile

    Gel gör beni aşk neyledi

    1Memleketten memlekete dolaşırım.

    2Her dilde ve her karşılaşmada gerçek dostu sorarım.

    3Gurbette benim hâlimi kim anlayabilir?

    4Gel de aşkın beni ne hâle getirdiğini gör.

    Yolculuğun amacı yeni yerler görmek değil ‘Dost’u aramak. Buna rağmen her yeni dil, şairin anlaşılma ihtimalini garanti etmiyor. Dörtlüğün acısı yalnız uzakta bulunmak değil, hâlini bilen birine rastlayamamaktır.

  4. 4

    Benzim sarı gözlerim yaş

    Bağrım yara ciğerim taş

    Hâlim bilen dertli kardeş

    Gel gör beni aşk neyledi

    1Yüzüm sararmış, gözlerim yaş içindedir.

    2Yüreğim yaralı; dayanabilmek için içim taş kesilmiştir.

    3Benim hâlimi ancak aynı derdi taşıyan bir kardeş bilir.

    4Gel de aşkın beni ne hâle getirdiğini gör.

    Aşk görünmez bir duygu olmaktan çıkıp bedene yazılıyor: Sarı yüz, yaşlı göz ve yaralı bağır. Yunus yine de herkesin anlayacağını düşünmüyor; gerçek bilgi açıklamadan değil benzer yarayı taşımaktan geliyor.

  5. 5

    Aşkın beni eyledi

    Aldı gönlüm hast’eyledi

    Öldürmeğe kast eyledi

    Gel gör beni aşk neyledi

    1Aşk beni kendimden geçirip sarhoş etti.

    2Gönlümü ele geçirip onu hasta etti.

    3Sanki beni öldürmeye yöneldi.

    4Gel de aşkın beni ne hâle getirdiğini gör.

    Sarhoşluk, hastalık ve ölüm tehdidi art arda sıralanıyor; fakat şair bunlardan kurtulmak istemiyor. Çünkü aşkın ‘öldürdüğü’ şey bedenden önce eski benliktir. Tehlike ile arzu aynı yerde buluşuyor.

  6. 6

    Ben Yunus-i bîçâreyim

    Aşk elinden âvâreyim

    Baştan ayağa yâreyim

    Gel gör beni aşk neyledi

    1Ben çaresiz Yunus’um.

    2Aşk yüzünden yersiz yurtsuz dolaşıyorum.

    3Baştan ayağa yarayla kaplıyım.

    4Gel de aşkın beni ne hâle getirdiğini gör.

    Yunus finalde adını söylerken kendisini bir başarıyla değil çaresizlik, avarelik ve yara ile tanımlıyor. Fakat şiiri söyleyebilmesi, yaranın yalnız yıkım olmadığını gösteriyor: Aşk onu dağıtırken aynı zamanda unutulmayacak bir sese dönüştürüyor.

Kavram sözlüğü (6) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Türkçe Vikikaynak’taki 170024 numaralı sürüm ve bu sürümde aktarılan Halk Edebiyatı Antolojisi metni esas alındı.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirİlim ilim bilmektir
İlim ilim bilmekdir, ilim kendin bilmekdir
Yunus Emre · Nefes

Kavram sözlüğü

6 kavram bulundu.

âkil

Akıllı, aklın ölçülerine bağlı

divâne

Deli; aşk yüzünden kendinden geçen

gâh

Bazen

mest

Sarhoş, kendinden geçmiş

âvâre

Başıboş ve yersiz yurtsuz dolaşan

yâre

Yara