Benim pirim ağu içti gaziler
Kâtib, zehir içen pirini cennet gülü, nur, güneş ve ay imgeleriyle anar. Onu Ali soyuna ve erenler topluluğuna bağlar; son kıtada kusurlarına rağmen ikrarından dönmeyeceğine söz verir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Benim pîrim içti gaziler
Zikr ederim dâim pîrim ismini
Açılmış bağçede tomurcuk olmuş
Şükür kokuladım cennet gülünü
1Benim pirim zehir içti, gaziler;
2Pirimin adını sürekli anarım.
3Açılmış bahçede tomurcuk olmuş;
4Şükür, cennet gülünü kokladım.
- 2
içen cümle erenler şâhı
Alnına gün doğmuş âlemler mâhı
Sevmeyen kâfire lânet billâhi
Nûra gark olmuştur gördüm cismini
1Zehir içen, bütün erenlerin şahıdır;
2Alnında gün doğmuş, âlemlerin ayıdır.
3Onu sevmeyen kâfire Allah adına lanet olsun;
4Bedenini nura gömülmüş gördüm.
Pir, güneş ve ay ışığıyla yüceltilir; zehirlenmiş beden karanlığa değil nura gömülür. Sevgi ile inkâr arasındaki keskin hüküm, anlatıcının pir bağlılığını tartışmasız bir inanç çizgisine yerleştirir.
- 3
Elleri yeşildir nurdandır cismi
Atası İmam-ı Ali’nin nesli
Celâli cemâli Hak bülbül sesli
Mahabbet ederken duydum sesini
1Elleri yeşildir, bedeni nurdandır;
2Atası İmam Ali’nin soyundandır.
3Celali ve cemali Hak’tandır, sesi bülbül gibidir;
4Muhabbet ederken sesini duydum.
Yeşil el, nurdan beden ve Ali soyu pirin kutsal kimliğini kurar. Celal ile cemalin aynı seste buluşması, bülbül benzetmesini yalnız güzelliğe değil hem heybet hem sevgi taşıyan bir hitaba dönüştürür.
- 4
Evlâd-ı Resul’dür seyyid-i sâdat
Esirüb coşunca kopar kıyâmet
Yanında gaziler gördüm tamâmet
Yeşiller urunmuş gördüm tacını
1Resul evladıdır, seyyitlerin seyyididir;
2Coşup estiğinde kıyamet kopar.
3Yanında bütün gazileri gördüm;
4Başına yeşil taç giydiğini gördüm.
Soy bağı “seyyitlerin seyyidi” sözüyle güçlendirilirken coşkunluk kıyamet ölçeğine çıkar. Yanındaki gaziler ve yeşil taç, pirin yalnız bireysel rehber değil topluluğun merkezindeki önder olduğunu gösterir.
- 5
Kâtib ednam dâim zikrim pirime
Meded mürvet merhamet kıl zârıma
Hâlimi gör pîrim bakma fi’lime
Dönmem ikrârımdan yüzseler beni
1Değersiz Kâtib’im; zikrim daima pirimedir.
2Yetiş, yiğitlik göster, inleyişime merhamet et.
3Hâlimi gör pirim, yaptığıma bakma;
4Beni yüzseler de ikrarımdan dönmem.
Mahlas kıtasında Kâtib kendi fiilinin kusurunu kabul edip hâlinin görülmesini ister. Beden yüzme tehdidi karşısında ikrardan dönmeme sözü, önceki övgüleri kişisel sadakat yeminiyle tamamlar.
Metnin kaynağı
Kâtib (18. yüzyıl Bektaşî şairi; kaynak-bağlı) atfı basılı bölüm ve görünür mahlasla sınırlıdır; kanonik profil, bağımsız kimlik incelemesi tamamlanana kadar bekletilmektedir.
Atıf kanıtını aç ↗Ergun 1955; tarama s. 373–374; 5 birim/20 dize. Kayıt kaynakta “Benim pîrim ağu içti gaziler” ile başlar, “Dönmem ikrârımdan yüzseler beni” ile biter. Dizeler kaynağından korundu. Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryasınca hazırlandı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Evliya cem’in arzû eden sofîKâtib · Nefes→
Pir tarafından içilen zehir, onu anan dervişin belleğinde bahçe ve cennet gülüne dönüşür. Ölüm imgesiyle tomurcuk kokusu yan yana gelerek yasın içinde devam eden manevî hayatı duyurur.