DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Âşık Ömer/Bir zaman misli bulunmaz bir civan sevsem gerek
Şiir · 17. yüzyıl

Bir zaman misli bulunmaz bir civan sevsem gerek

Konuşan zaman zaman eşsiz, tatlı sözlü, çağın afeti ve kan dökücü sevgililer ister. Hilekâr gözlere, benlere ve perişan saçlı yâre yönelişini yeterli bulsa da güzelliği dillerde destan olan birini arar. Parlak afet, âlemi süsleyen güzel, Leyla ve kaşı ok-yay olan sevgili portreleri birbirini izler. Son kıtada daha önce avcı, cefa dolu ve ay yüzlü güzeller sevdiğini söyleyen Ömer, şimdi dünya şahını sevmeyi ister.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Bir zaman bir civan sevsem gerek

    Bir zaman şîrin edâlı nevcivan sevsem gerek

    1Bir zaman benzeri bulunmaz bir genç sevsem gerek;

    2Bir zaman tatlı tavırlı bir genç sevsem gerek.

    “Bir zaman” tekrarı sevgili idealinin sabit değil dönem dönem değişen seçim olduğunu bildirir. İlk genç emsalsizdir, ikincisi “şîrin edâ” taşır; görünüş benzersizliğiyle tatlı davranış iki ayrı arzu ölçüsü olur.

  2. 2

    Bir zaman da sevsem gerek

    Bir zaman kan dökücü bir bî eman sevsem gerek

    1Bir zaman çağın afeti olanı sevsem gerek;

    2Bir zaman kan dökücü, aman vermeyeni sevsem gerek.

    Sevgili “âfet-i devr-i zaman” diye çağın felaketine yükselir, ardından kan dökücü ve bîeman olur. Konuşan güvenli güzeli değil tehlikeyi açıkça ister; sevme arzusu merhamet beklentisinden ayrılır.

  3. 3

    Bir zaman meylettim yeter

    Bir zamanda meylettim yeter

    1Bir zaman hilekâr gözlere yöneldim, yeter;

    2Bir zaman gezegen gibi benlere yöneldim, yeter.

    Gözler “mekkâre”, hilekârdır; benler “seyyâre” gezegen gibi yüzde dolaşan ışık-karanlık noktalarıdır. İki kez “meylettim yeter” demek geçmiş yönelişleri kabul ederken onların doyum veya bıkkınlık sınırına geldiğini gösterir.

  4. 4

    Bir zaman zülfü perîşan yâre meylettim ben

    Bir zamanda dilde hüsnü dâstan sevsem gerek

    1Bir zaman saçı dağınık sevgiliye yöneldim;

    2Bir zaman güzelliği dilde, sözde destan olanı sevsem gerek.

    Perişan zülfe meyil saçı düzensizlik ve keder alanına çevirir. Ardından güzelliğin “dilde dâstan” olması gönül diye çevrilmez; dil ve dolaşan söz yüzeyi korunur, aranan sevgili yalnız görülmeyecek, anlatılacaktır.

  5. 5

    Bir zaman bir âfet-i garrâya verdim gönlümü

    Bir zaman bu âlem-i ârâya verdim gönlümü

    1Bir zaman parlak bir afete gönlümü verdim;

    2Bir zaman âlemi süsleyene gönlümü verdim.

    “Âfet-i garrâ” parlak ve gösterişli felakettir; gönül zararını bilerek ona verilir. “Âlem-i ârâ” dünyayı süsleyen kişi olarak aynı güzelliğin yıkıcı ve bezeyici yüzlerini iki dizede karşı karşıya getirir.

  6. 6

    Bir zaman Mecnun gibi Leylâ’ya verdim günlümü

    Bir zamanda bir kaşı tîr ü keman sevsem gerek

    1Bir zaman Mecnun gibi Leyla’ya gönlümü verdim;

    2Bir zaman kaşı ok ve yay olanı sevsem gerek.

    Mecnun-Leyla çifti konuşanın rolünü bilinen aşk kıssasına yerleştirir. Kaşın “tîr ü kemân” oluşu yüz ayrıntısını hem ok hem yay yapar; sevgili bakışıyla saldırının bütün araçlarını tek bedende taşır.

  7. 7

    Bir zamanda dilrübâ sevdim idi

    Bir zaman hublar içinde pür cefâ sevdim idi

    1Bir zaman avlayıcı gönül çelen sevmiştim;

    2Bir zaman güzeller içinde cefa dolu olanı sevmiştim.

    Dilrüba “sayd idici”, yani gönlü avlayan etkin kişidir; âşık av konumuna iner. Güzeller içindeki “pür cefâ” seçimi önceki bîeman arzuyu sürdürür ve geçmiş sevginin ortak özelliğini eziyet olarak kaydeder.

  8. 8

    Bir zaman gül yüzlü ben bir sevdim idi

    Bir zamanda ey Ömer şâh-ı cihan sevsem gerek

    1Bir zaman gül yüzlü ay parçasını sevmiştim;

    2Bir zaman ey Ömer, dünya şahını sevsem gerek.

    Gül yüz ve mehlika bahçe ile ay ışığını son geçmiş sevgilide birleştirir. Mahlaslı kapanış “şâh-ı cihan” isteğiyle dereceyi en yükseğe çıkarır; değişen portreler sonunda hükümdar sevgili idealinde toplanır.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Ergun 1936 No.353 gövdesinde “Bir zamanda ey Ömer şâh-ı cihan sevsem gerek” mahlası görünür.

Atıf kanıtını aç ↗

Kaynak sürümü ergun1936-n353-380A7A86DA6C. Sadeddin Nüzhet Ergun, Âşık Ömer: Hayatı ve Şiirleri (1936), şiir No.353, PDF 283–284; 8 iki dizelik birim/16 dize. Tarama yeniden dağıtılmadı.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirBîsütûn-i gamda ağlar gezerimÂşık Ömer · Şiir

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

misli bulunmaz

Benzeri bulunmaz.

âfet-i devr-i zaman

Çağın felaketi.

dîdeleri mekkâre

Gözleri hilekâr.

benleri seyyâre

Benleri gezegen gibi.

âfet-i garrâ

Parlak afet.

âlem-i ârâ

Âlemi süsleyen.

sayd idici

Avlayıcı.

mehlika

Ay yüzlü.