Biz Gidiyorug
İki kıta ve iki nakarat, kına gecesi hazırlığını, nallanan atları ve gelinin şen evden ayrılışını anneye duyulan acımayla anlatır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Seyirddig çıgdık hanaya
Gadınlar gelsin kınaya
doğuran anaya
1Seyrettik, çıktık hanaya
2Kadınlar gelsin kınaya
3Hayıf doğuran anaya
- 2
Gal evimiz gal
Biz gidiyorug
Şen evimiz şen,
Biz gidiyorug.
1Kal evimiz kal
2Biz gidiyoruz
3Şen evimiz şen,
4Biz gidiyoruz
Eve kalması söylenirken gelin topluluğu gittiğini iki kez bildirir; “şen evimiz şen” dizesi ayrılık içindeki neşeyi korumaya çalışır. Ağız biçimleriyle yinelenen nakarat, evde kalan mekân ile yola çıkan insanlar arasındaki kopuşu ritimle belirler.
- 3
Köşebaşının nalbandı
Hep atlar buna nallandı
kınalandı
1Köşe başının nalbandı
2Hep atlar buna nallandı
3Gelin hanım kınalandı
Köşe başındaki nalbantta bütün atların nallanması hareket ve yol hazırlığını tamamlar. Gelin hanımın kınalanması da insan bedenindeki tören işaretidir; at ile gelin aynı geçiş için hazırlanarak gündelik zanaat ve aile merasimini birleştirir.
- 4
Gal evimiz gal
Biz gidiyorug
Şen evimiz şen
Biz gidiyorug.
1Kal evimiz kal
2Biz gidiyoruz
3Şen evimiz şen
4Biz gidiyoruz
İkinci dönüş, nal ve kına sahnesinden sonra evin şenliğini yine geride bırakılan bir dilek olarak söyler. “Biz gidiyoruz” tekrarları yolculuğu kesinleştirirken eve sesleniş, ayrılan gelinin geçmiş mekânla bağını tümüyle koparmadığını gösterir.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Anonim Halk Şiiri adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 156832 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Biz hepimiz üç kardaş daAnonim Halk Şiiri · türkü→
Hanaya çıkış ve kadınların kınaya çağrılması bir gelin uğurlamasının toplu hazırlığını gösterir. “Doğuran anaya hayıf” sözü ayrılığın bedelini anneye yöneltir; şenlik töreni daha ilk kıtada kayıp ve acımayla birlikte duyulur.