DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Teslim Abdal/Bozuk Düzen Öyle Gelme Meydana
Nefes · 17. yüzyıl

Bozuk Düzen Öyle Gelme Meydana

Bir mezhep polemiğinin dörtlüklere dökülmüş hâli: şiir baştan sona tek bir muhataba, yolu yadsıyan münkire seslenip onu Ehl-i Beyt'e çağırıyor. Nakarat çağrıyı dört kez tekrarlarken dörtlükler suçlamayı her seferinde başka bir yerden kuruyor.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Bozuk düzen öyle gelme meydana

    ’e iman eyle gel

    Ömer’den Osman’dan sana fayda yok

    ’e iman eyle gel

    1Düzenin bozuk, öyle çıkma meydana

    2Ehl-i Beyt'e iman et, gel ey münkir

    3Ömer'den, Osman'dan sana fayda yok

    4Ehl-i Beyt'e iman et, gel ey münkir

    "Bozuk düzen" bu şiirde iki şey birden söylüyor: hem çarpık gidişat hem de sazın bir akordu. Meydan da öyle — hem toplumun ortası hem cemin yapıldığı yer. Açılış dizesi böylece "akordun tutmadan cem meydanına çıkma" gibi okunabiliyor. Nakarat daha ilk dörtlükte iki kez konularak çağrının ısrarı baştan kuruluyor.

  2. 2

    Ömer Osman Sıddik kulu nâroldu

    Ana tâbi olanlar da hâroldu

    Rûz-ı mahşerde yüzü kara oldu

    ’e îman eyle gel

    1Ömer, Osman, Sıddîk kulu ateş oldu

    2onlara uyanlar da hor oldu

    3mahşer gününde yüzü kara oldu

    4Ehl-i Beyt'e iman et, gel ey münkir

    Dörtlük ilk üç halifeyi adlarıyla anıp mahşere havale ediyor; bu, Alevî-Bektaşî nefeslerinin en sert siyasî damarıdır ve tarihsel bir mezhep tartışmasının şiire geçmiş hâlidir. Kafiye üç dizeyi de aynı ekle bağlıyor: nâroldu · hâroldu · kara oldu. Son kelimenin ayrı yazılması, önceki ikisinin bitişikliğini bilinçli bir ses oyunu gibi gösteriyor.

  3. 3

    Muaviyenin izine gidersin

    Ehli tarikati inkâr edersin

    Benlik dâvasile sen de nidersin

    ’e iman eyle gel

    1Muaviye'nin izinden gidersin

    2tarikat ehlini inkâr edersin

    3benlik davasıyla sen ne yaparsın

    4Ehl-i Beyt'e iman et, gel ey münkir

    Suçlama burada tarihten kişiye iniyor: muhatap artık yanlış safta duran biri değil, yanlış safın izini süren biridir. Üçüncü dize sebebi söylüyor — benlik davası. Tasavvufta benlik yolun ilk engelidir; şiir böylece siyasî ithamını ahlâkî bir teşhise bağlıyor ve "nidersin" sorusuyla muhatabı boşa çıkarıyor.

  4. 4

    Ham kalmışsın pişmemişsin kûrede

    Tarikat düşmanı durmaz sırada

    Eremez menzile kalırsan orda

    ’e iman eyle gel

    1Ham kalmışsın, ocakta pişmemişsin

    2tarikat düşmanı sırada duramaz

    3orada kalırsan menzile eremezsin

    4Ehl-i Beyt'e iman et, gel ey münkir

    Son dörtlük mecazı ocağa taşıyor: kûre madenin eritildiği fırındır, insan da orada pişer. Ham kalmak yolun dilinde en ağır yargılardan biridir. "Sıra" cemde erenlerin dizildiği düzen, "menzil" ise yolun varış konağı; üç dize üst üste konarak münkirin nerede durduğunu ve nereye varamayacağını çiziyor.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Türkçe Vikikaynak'taki 163184 numaralı sürüm esas alındı; imlâsına dokunulmadı. Sayfa başındaki "— 12 —" antolojinin sıra numarasıdır, metne alınmadı; geriye dört dörtlük kalıyor. Nakarat dört kez geçiyor ama ikinci dörtlükte "îman", öbür üçünde "iman" yazılmış; bu tutarsızlık düzeltilmedi. "nâroldu", "hâroldu", "dâvasile" ve "Ehli tarikati" de kaynaktaki bitişik ve ayrı yazımlarıyla korundu.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirDört Duvar İçinde Olsa Mekânım
Dört duvar içinde olsa mekânım
Teslim Abdal · Nefes

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

münkir

İnkâr eden; yola girmemiş, yolu yadsıyan kişi

Ehl-i Beyt

Hz. Muhammed'in ev halkı: Ali, Fâtıma, Hasan ve Hüseyin

meydan

Cem töreninin yapıldığı yer; halkın ortası

nâr

Ateş, cehennem ateşi

hâr

Hor, aşağılanmış

rûz-ı mahşer

Mahşer günü, kıyamet günü

kûre

Maden eritilen ocak, fırın

menzil

Varılacak konak; yolun sonu