Dört Duvar İçinde Olsa Mekânım
Şiir dört dörtlük boyunca aynı soruyu soruyor: yakınımdaki tehlikeden korkarken uzaktakine niye kulak asayım. Her dörtlüğün sonundaki "bana neyler" redifi, korkunun adresini dışarıdan içeriye, elden Hakk'a çeviriyor.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Dört duvar içinde olsa mekânım
Taşrasından esen yol bana neyler
Yanımdaki sudan korku çekerim
Uzakta çağlıyan sel bana neyler
1Yerim yurdum dört duvar arasında olsa
2dışarısından esen yol bana ne yapar
3yanı başımdaki sudan korkarım
4uzakta çağlayan sel bana ne yapar
- 2
Mekânım balçıktır üstadım Ali
Muhammed nesline demişim
Çekerim gayreti sürerim yolu
Ben Hak’tan korkarım el bana neyler
1Mekânım balçıktır, üstadım Ali'dir
2Muhammed soyuna "evet" demişim
3gayreti çekerim, yolu sürerim
4ben Hak'tan korkarım, el bana ne yapar
"Balçık" insanın yaratıldığı çamura da barındığı kerpiç eve de gidiyor; iki okuma da mekânı alçaltıyor ve karşısına Ali'yi üstat olarak koyuyor. "Beli" evet demektir ve burada ikrarın kendisidir: yola girerken verilen söz. Dörtlük korkuyu adresine oturtuyor — korkulacak tek merci Hak, el değil.
- 3
Dünyada gerçekler katara uydu
Aşk ile ikrarın bendi
Pirimden almışım hayır gülbangi
olan bana neyler
1Dünyada hakikat erenleri katara dizildi
2aşk ile muhabbet, verilen sözün bağıdır
3pirimden hayır duasını almışım
4eşkıya barındıran geçit bana ne yapar
"Gerçekler" burada doğrular değil, hakikate ermiş kişilerdir; katara uymak da onların ardına dizilmektir. İkinci dize ikrarı bir bağa benzetiyor: sözü tutan şey aşk ve muhabbettir. Son dizedeki "bel" dağ geçidi demek; pîrin gülbangını almış yolcu için eşkıyalı geçit bile tehlike sayılmıyor.
- 4
Teslim Abdal eder gözler kanlı yaş
Aradım bulmadım bir sevdasız baş
Herkesin ameli kendine yoldaş
Haramzade olan kul bana neyler
1Teslim Abdal der, gözler kanlı yaş döker
2aradım da sevdasız bir baş bulamadım
3herkesin yaptığı iş kendine yoldaştır
4soysuz olan kul bana ne yapar
Mahlas dörtlüğü şiirin ölçüsünü herkese uyguluyor: sevdasız bir baş yok, öyleyse kimse dertsiz değil. Üçüncü dize bir hüküm cümlesi — amel yoldaştır, yani mezara kadar gelen tek arkadaş kişinin kendi yaptığıdır. Bu hüküm konulunca son dizedeki soru zaten cevaplanmış oluyor: başkasının soysuzluğu kimsenin yolunu kesmez.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 163182 numaralı sürüm esas alındı; imlâsına dokunulmadı. Sayfa başındaki "-11—" antolojinin sıra numarasıdır, metne alınmadı; geriye dört dörtlük kalıyor. İkinci dizedeki "esen yol" hem "esmek" fiiline hem de dörtlüğün sel · el · bel · kul kafiyesine aykırıdır, "yel" okunması beklenirdi; kaynaktaki hâliyle bırakıldı. "Haramili" ve "gülbangi" yazımları da korundu.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Gafil durma şaşkın bir gün ölürsünTeslim Abdal · Nefes→
Açılış dörtlüğü tek bir ölçü kuruyor: tehlike uzaklığıyla değil yakınlığıyla ölçülür. Küçük su korkutur, uzaktaki sel korkutmaz. "Bana neyler" redifi bu ölçüyü dört dörtlüğün sonuna kadar taşıyacak. İkinci dizedeki "yol" kelimesi kafiyeye de fiile de uymuyor; kaynak "yel" demiş olmalı ama metin düzeltilmedi.