Bu bezmin eyleyenler himye câm-ı hoş-güvârından

Bu dünya meclisinin hoş içimli kadehinden sakınanlar, mahmurluk derdinden arınarak şifa bulur. Ömür gaflet uykusu ya da geçim kaygısıyla geçer; son beyit bülbülün feryadını dikenin acısına değil gülün güzelliğine bağlar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Bu bezmin eyleyenler himye câm-ı hoş-güvârından

   Şifâ-yâb-ı nezâhet oldular renc-i humârından

   Geçer ya hâb-ı gaflet ya gam-ı kesb-i maişetle

   Budur evkât-ı dehrin mâ-hasal leyl ü nehârından

   Olunca dâmen-efşân dellâl ol cilve râyı

   Gelir pervâne bir tâvûs-ı vahî reh-güzârından

   Değildir hârından feryâd-ı bülbül hüsn-i güldendir

   Bu sırrı bâğbân nakl etti gam-rîzin hezârından

   1Bu meclisin hoş içimli kadehinden sakınanlar

   2Mahmurluk derdinden arınıp şifa buldular.

   3Ömür ya gaflet uykusuyla ya geçim kazanma kaygısıyla geçer.

   4Dünya vaktinin gece gündüz bütün sonucu budur.

   5O cilve sahibi eteğini savurup tellal olunca

   6Yolundan, boş bir tavus gibi pervane gelir.

   7Bülbülün feryadı diken yüzünden değil, gülün güzelliğindendir.

   8Bahçıvan bu sırrı gam döken bülbülünden aktardı.

   Şiir, perhiz ile şifa arasındaki ilişkiyi kurduktan sonra gündelik zamanın iki tüketicisini gösterir: uyku ve maişet kaygısı. Ortadaki tavus-pervane görüntüsü sevgilinin cilvesinin çekim gücünü büyütür. Final, acının kaynağını çirkinlikten güzelliğe çeviren güçlü bir paradokstur.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle