Bu rûzgâr içre ideydi karâr mevc
Şiir, durmaksızın hareket eden dalgayı çağın kararsızlığına benzetir. Sevgilinin ışıklı yüzü ve şarabın parıltısı karşısında bakış bir gemi gibi batar; buna rağmen dalga, kıyıya inci taşıyan bereketli bir güçtür.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Bu karâr mevc
Olmazdı böyle zillet ile mevc
-i nazara garka-yı deryâ-yı nûr olur
Rûyunda ursa tâb-ı mey-i hoş-güvâr mevc
Dâmen-girift-i sâf-dilân feyz-mend olur
Elbet eder sevâhiline mevc
1Bu zamanın içinde dalga durulabilseydi,
2böyle aşağılanıp toprağa düşmezdi.
3Bakış gemisi ışık denizinde boğulur,
4yüzünde hoş içimli şarabın parıltısı dalgalansa.
5Temiz gönüllülerin eteğine tutunan bereket bulur;
6dalga kıyılarına mutlaka inciler saçar.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Mevc kelimesinin her beyitte başka bir işlev kazanması şiirin omurgasıdır: ilkinde kararsızlık, ikincide yüzün ışığı, sonuncuda cömertliktir. Böylece alçalma ile inci saçma aynı hareketin iki farklı sonucu olarak gösterilir.