Bu Dağlar Ulu Dağlar
Kara bağlayan dağların yasını anne sevgisiyle birleştiren mani, samimi gözyaşını göstermelik ağlayıştan ayırır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Bu dağlar dağlar
giymez kara bağlar
1Bu dağlar yüce dağlardır;
2Al giymez, karalar bağlar.
- 2
Ağlarsa anam ağlar
yalan ağlar
1Ağlayacaksa anam ağlar;
2Geri kalanların ağlayışı yalandır.
Anne gözyaşı koşulsuz bağlılığın ölçüsü sayılır; başkalarının acısı aynı içtenliğe sahip görülmeyerek sertçe elenir. Anne ile ötekiler arasındaki hüküm, bağlılığın samimiyetini sınar.
Metnin kaynağı
Metin “Maniler” bölümünde adsız geleneksel ürün olarak aktarılmıştır; bireysel şair atfı yapılmadı.
Atıf kanıtını aç ↗Halk Edebiyatı Antolojisi, 1938; Maniler bölümü, basılı No. 15; PDF 323; 2 birim/4 dize. Sabit sürüm Ergun-1938-ANONIM-MANI-15. Adsız geleneksel atıf, tam sayfa görsel kanıt ve SHA-256 zinciri korunmuştur; tarama yeniden dağıtılmaz.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Bu dere derin olduAnonim Halk Şiiri · mani→
Dağların aldan karaya geçişi doğayı yas tutan bir bedene dönüştürür; renkler sevinç ile kederi kesin biçimde ayırır. Kırmızının silinmesi, dağların sevincini kaybettiği izlenimini verir.