Bülbül gülün ki sâyesine ilticâ eder

Bülbülün güle sabah duasıyla başlayan şiir; vahşi bakış, geçici dünya, irade ve kader üzerinden ilerler. Sonunda ilahî yardımın kalemi parlatmasıyla şairin yaradılışı bir gül bahçesine, şiiri de ateş sesli bülbüle dönüşür.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Bülbül gülün ki sâyesine ilticâ eder

   Her subh-dem huzûruna arz-ı duâ eder

   Bîgâne olsa da nigeh-i vahşetü’l-fenni

   Âhû ile muâmele-i âşinâ eder

   İcrâ-yı tarh-ı âlem-i âb-ı habâb-veş

   Rûşen-dilân havâle-i bâd-ı hevâ eder

   Beyhûde sanma sürhî-i dest-i sevâkinin

   Âgûş-ı tek-reng-i hinnâdan hayâ eder

   Cebr olmayıp irâde-i cüziyye olsa da

   Kim filini muhâlif-i hükm-i kazâ eder

   Tevfîk-i çâre-sâz olıcak ayn-ı matlaba

   Ey dil sevâd-ı bahtını kilkim cilâ eder

   Hikmet tabiatın ne aceb gülistân imiş

   Kim kilk-i nazmı bülbül-i âteş-nevâ eder

   1Bülbül, gölgesine sığındığı gülün

   2her sabah huzurunda duasını sunar.

   3Yabaniliği sanat edinmiş bakış ona yabancı kalsa da

   4ceylanla tanışıkmış gibi davranır.

   5Kabarcık suyu gibi geçici dünya tasarısını uygulamayı

   6aydın gönüllüler boş heves rüzgârına bırakır.

   7Sakilerin ellerindeki kızıllığı boşuna sanma;

   8tek renk kınanın kucağından bile utanır.

   9Zorlama olmasa ve kişisel irade bulunsa bile,

   10kim eylemini kader hükmüne aykırı kılabilir?

   11Çare bulan ilahî yardım, isteğin ta kendisine erişince,

   12ey gönül, kalemim bahtının karalığını parlatır.

   13Hikmet, yaradılışın ne şaşırtıcı bir gül bahçesiymiş;

   14şiir kalemini ateş sesli bir bülbüle dönüştürür.

   İlk ve son beyitler bülbül ile gül bahçesini çerçeve olarak kullanır. Aradaki beyitlerde bakışın yabancılığı ve dünya kabarcığının geçiciliği, insan iradesinin sınırına bağlanır; kalemin parlaması kişisel kudretten çok tevfik sonucudur.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle