Câm-ı ikbâli bu işretkede-i devrânın

Eşref Paşa dünya bahtının kadehini acı bulur; gerçek sarhoşluk için aşk şarabından tek kadehi yeterli sayar. Göğüsteki yanık yaraları yaz çiçeklerine, aşk noktasını varlık dairesinin merkezine dönüştürür.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Câm-ı ikbâli bu işretkede-i devrânın

   Telh ider zâika-i râhatini rindânın

   Bir ayağ elverir ammâ beni mest eylemeğe

   Sâkıyâ bâde-i aşk olsa eğer ihsânın

   Sînede dağlar aç sûz-ı mahabbetle müdâm

   Nakş-ı ezhâr iledir ziyneti tâbistânın

   Nokta-i aşka mürûr itmese aktâr-ı vücûd

   Merkezin bilmez idik dâire-i imkânın

   Pây-i tahtın ise ma’mûre-i ibret Eşref

   Serbeser âlem-i vahdette yürür fermânın

   1Bu dünya meyhanesinin baht kadehi

   2rintlerin rahatlık tadını acılaştırır.

   3Beni sarhoş etmeye tek bir kadeh yeter;

   4ey saki, yeter ki bağışın aşk şarabı olsun.

   5Sevgi ateşiyle göğsünde sürekli yanık yaraları aç;

   6çünkü yazın süsü çiçek desenleriyle oluşur.

   7Varlığın yönleri aşk noktasından geçmeseydi

   8imkân dairesinin merkezini bilemezdik.

   9Ey Eşref, başkentin ibretle mamur bir ülkeyse

   10hükmün birlik âleminin her yanında yürür.

   Şarap ve geometri söz alanları gazelde art arda gelir. İlkinde dünya rahatının tadı bozulur, ikincisinde bütün varlık yönleri aşk noktasına bağlanır. Başkent ve ferman imgeleri son beyitte içsel birliğe siyasi genişlik kazandırır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle