Cânâne misin dilber-i nâyâb mısın nesin

Gazel, sevgiliyi art arda sorularla tanımlamaya çalışır; insanüstü güzellik, lokma-su benzetmesi, ayrılık seli ve canlandırıcı sözler karşısında kesin bir ad bulamaz.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Cânâne misin dilber-i nâyâb mısın nesin

   Emred denilen tâze cevân şâb mısın nesin

   Bu hüsn ü letâfet hele âdemde bulunmaz

   Bir lokma mısın yâ bir içim âb mısın nesin

   Seyl olmada hecrinle şehâ eşk-i tahassür

   Ey çeşm-i hazînin yine garkâb mısın nesin

   Hep tâze edâdır suhanın rûh-fezâdır

   Asrında Edîbâ hele kem-yâb mısın nesin

   1Canan mısın, eşsiz bir sevgili misin, nesin?

   2Emred diye anılan taptaze bir delikanlı mısın, nesin?

   3Bu güzellik ve incelik insanda bulunmaz;

   4bir lokma mısın, yoksa bir yudum su mu, nesin?

   5Ayrılığında özlem gözyaşları sele dönüyor;

   6ey hüzünlü göz, yine suya mı gömüldün, nesin?

   7Sözlerinin hepsi taze, hepsi cana can katıyor;

   8ey Edip, çağında az bulunur biri misin, nesin?

   “Mısın nesin” redifi hayranlığın şaşkınlığını canlı tutar. Sevgili bazen eşsiz insan, bazen yiyecek ve su gibi yaşamsal bir nimet, bazen de ruh veren sözün sahibi olarak görünür. İkinci dizedeki “Emred” basılı biçimi özel ad ihtimalini koruyacak şekilde çevrilmiş, kesin bir kimlik hükmü eklenmemiştir.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle