Cemâl-i yâr göründü celâl mahv oldu
Sevgilinin güzelliği belirince sertlik, ayrılık, kâr-zarar hesabı, aynadaki görüntü ve sonunda sözün anlamı birer birer silinir. Esrar Dede, aşk sarhoşluğunu benlik ve ölçülerin çözülmesi olarak anlatır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
göründü mahv oldu
Firâk gitti gönülde visâl mahv oldu
O büt keremler ile varımı elimden alub
Ziyân ü sûd değil ihtimâl mahv oldu
kıldım safâ-yı hayret ile
Hemân âyine gördüm misâl mahv oldu
Bana kalaydı olmaz idim
Dil aldı verdi ne çâre mecâl mahv oldu
ile Esrâr şöyle mestim ki
Fikir tükendi suhanda mahv oldu
1Sevgilinin güzelliği göründü, heybet ve sertlik yok oldu.
2Ayrılık gitti; gönülde kavuşma da yok oldu.
3O put gibi güzel, lütuflarla bütün varlığımı elimden alınca
4kâr ve zarar değil, bunların ihtimali bile yok oldu.
5Hayretin verdiği sevinçle aynaya bir bakış yönelttim;
6yalnız aynayı gördüm, içindeki görüntü yok oldu.
7Bana kalsaydı onun derdine alıcı olmazdım;
8ama gönül aldı verdi, ne çare; seçme gücü yok oldu.
9Aşkta yok oluşla öyle sarhoşum ki ey Esrar,
10düşünce tükendi, sözde anlam bile yok oldu.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esrar Dede adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Her beyitte “mahv oldu” hükmü başka bir ayrımı ortadan kaldırır. Aynanın kalıp görüntünün yok olması, dış biçimle iç hakikat arasındaki bağı keser; son beyit düşünce ve anlamın da tükenmesiyle dilin sınırına ulaşır.