Çeşm-i dili mahcûb-ı şühûd eyleme yâ Rab
Şair, gönül gözünün hakikatten perdelenmemesi, iç aynasının paslanmaması ve gamın ahını göğe yükseltmemesi için dua eder. Dünyanın büyükleri önünde eğilmekten ve ölümden sonra nefsin eziyetinden korunmak ister.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Çeşm-i dili eyleme yâ Rab
Âyînemi eyleme yâ Rab
Tâkat-şiken-i gamla yıkıp
Âh-ı dilimi çarha amûd eyleme yâ Rab
Dünyâ-yı temennîde perestişle kibâr
Cebhem mutasaddî-i sücûd eyleme yâ Rab
Rûhum ki çıka vakt-i pesîn-i kâlıbdan
Mihnet-zede-i eyleme yâ Rab
1Ey Rabbim, gönül gözünü hakikati görmekten perdeli bırakma.
2Aynamı pas gösteren bir hâle getirme.
3Dayanma gücümü kıran gamla güven kemerimi yıkıp
4gönlümün ahını göğe direk etme, ey Rabbim.
5Dilekler dünyasında büyüklerin önünde tapınırcasına,
6alnımı secdeye yöneltme, ey Rabbim.
7Ruhum günün sonunda beden kalıbından çıktığında
8onu inatçı nefsin eziyetine uğratma, ey Rabbim.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Gönül gözü ve ayna, içsel görüşün iki yüzüdür; perde ile pas bu görüşü bozan engellerdir. Dua daha sonra toplumsal boyun eğmeye ve ölüm anına uzanır. Her beyit, manevi bağımsızlığı koruma isteğini yineler.