Çün Sana Gönlüm Mübtela Düştü

Şiir, aşkın zühdü ve benliği eriterek âşığı bekā fikrine taşımasını anlatır; vaizin öğüdü ile karşı konulmaz ilahî çağrı arasındaki gerilim öne çıkar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Çün sana gönlüm mübtelâ düşdü

   Derd ü gam bana âşinâ düşdü

   Zühd ü takvâya yâr idim evvel

   Aşk ile benden hep cüdâ düşdü

   Vâiz ider gel aşkı terk eyle

   Nideyim sabrım bî‐vefâ düşdü

   Nice terk etsin aşkı şol âşık

   Ana karşı sen mehlikâ düşdü

   Vechini görsem dağılır aklım

   Zülfün ona çün muktedâ düşdü

   Kim seni buldu kendi yok oldu

   Vaslına ey dost cân bahâ düşdü

   Aşka uşşâkın da'vet etmişsin

   Cân kulağına ol sadâ düşdü

   Bu Niyâzî’nin hiç vücûdunda

   Zerre komadı hep bekâ düşdü

   1Gönlüm sana tutulalı beri

   2Dert ve keder bana dost oldu.

   3Önceleri zühde ve takvaya bağlıydım;

   4Aşkla birlikte hepsi benden ayrıldı.

   5Vaiz, 'Gel, aşkı bırak' diyor;

   6Ne yapayım, sabrım vefasız çıktı.

   7O âşık aşkı nasıl bıraksın ki

   8Karşısına senin gibi ay yüzlü biri çıktı?

   9Yüzünü görsem aklım dağılır;

   10Çünkü saçın ona önder oldu.

   11Seni bulan, kendi benliğini yitirdi;

   12Ey dost, kavuşmana can bedel oldu.

   13Âşıkları aşka çağırmışsın;

   14O ses can kulağına erişti.

   15Bu Niyâzî'nin varlığında

   16Bir zerre bırakmadı; her yana bekā doldu.

   Şiir, aşkın zühdü ve benliği eriterek âşığı bekā fikrine taşımasını anlatır; vaizin öğüdü ile karşı konulmaz ilahî çağrı arasındaki gerilim öne çıkar. Benliğin yok oluşu kayıp değil, dosta kavuşmanın bedeli ve kalıcılığa açılan yol olarak sunulur; son beyit bu tasavvufî dönüşümü mühürler.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle