Dâğ-ı gamın ettim o mehin sînede mahfûz
Şair sevgilinin açtığı yarayı, hayalini ve aşk incisini göğüs ile gönülde saklar. Hazine, ayna, mezar, inci ve düğüm imgeleri; kaybın silinmeyip içeride korunmasını farklı maddelerle anlatır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Dâğ-ı gamın ettim o mehin sînede mahfûz
Gevherdir olursa nola gencînede mahfûz
Bir vech ile dilden çıkamaz nakş-ı hayâlin
Aksin gibi cânâ o da âyînede mahfûz
Her dem ki gele tîr-i gamın câna yer eyler
Bir dahmedir ol tâzede dîrînede mahfûz
Cânım gibi ey
Etsem yeridir bu dil-i bîkînede mahfûz
Es’ad girih-i zülfü hayâlin o perînin
Kıl rişte gibi -i peşmînede mahfûz
1O ay yüzlünün gam yarasını göğsümde sakladım;
2hazine içinde saklanmasına şaşılmaz, çünkü o bir cevherdir.
3Hayalinin izi hiçbir biçimde gönülden çıkmaz;
4ey sevgili, aynadaki yansıman gibi orada saklıdır.
5Gam okun ne zaman gelse cana yerleşir;
6o, yeninin içinde saklanan eski bir mezardır.
7Ey yürüyen ruh, aşkının incisini canım gibi
8bu kinsiz gönülde saklamam yerindedir.
9Ey Esad, o perinin saç düğümünün hayalini
10iplik gibi yün yumağının düğümünde sakla.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esad (Şeyhülislâm, Ebû İshakzâde) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
“Mahfûz” redifi aşk acısını edilgin bir yara olmaktan çıkarıp özenle korunan bir emanete dönüştürür. Yeni içindeki eski mezar ve yün düğümündeki saç düğümü, zaman ile hatıranın birbirine dolanmasını sağlar.