Dâğ yaksam tenime şevk-i ruhunla gül olur
Yara gül, gönül bülbül, âh kıvılcımı nergis ve dumanı sümbül olur; aşk mutfağı ile gök yangını aynı dönüşüm zincirine katılır ve gözyaşı kızıl şaraba döner.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
tenime gül olur
nâle eder nağme ile bülbül olur
Çeşm ü zülfün gamına dembedem âh eyler isem
Şereri tütünü sünbül olur
Her ne ni’met ki pişe senin
Gam-ı hâl-i siyeh içinde anın fülfül olur
Dehen ü zülfün anub âh idem ey şîrîn leb
Bir şerâr değse ger eczâsı sipihrin kül olur
Emrî’yi yakma sakın âteş-i âhından anın
Göz şebistânında hemîn olur
1Yanağının coşkusuyla bedenime dağlama yarası açsam gül olur;
2gönül kuşu inleyince ezgisiyle bülbül olur.
3Gözün ve saçın yüzünden her an âh edersem,
4kıvılcımı baygın bakışlı nergis, dumanı sümbül olur.
5Senin aşk mutfağımda pişen her nimetin
6kara beninin gamı içinde karabiber olur.
7Ey tatlı dudaklı, ağzını ve saçını anıp âh etsem,
8bir kıvılcım değse göğün bütün parçaları kül olur.
9Sakın Emrî’yi yakma; onun âh ateşinden
10göz geceliğinde gözyaşı suyu hemen kızıl şarap olur.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Emrî (Edirneli) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Şiir acının her öğesini bahçe güzelliğine çevirir: bedene açılan dağlama yarası gül, inleyen gönül bülbül, âhın kıvılcımı nergis, dumanı sümbüldür. Aşk mutfağındaki nimetler sevgilinin kara beniyle biberlenir; küçük ağız ve saç üzerine edilen tek âh göğü küle çevirecek kadar büyür. Son beyit gözün karanlık gecesinde suyu kızıl şaraba dönüştürerek ateş ile sıvıyı birleştirir.